รียนจบ ก็เข้ารับราชการ ทำงานในสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ในปักกิ่ง เริ่มงานตอนแรกไม่ราบรื่นนัก เพราะว่าถูกทุกคนบีบคั้น หลังจากนั้น เพราะว่าจับลูกสาวของหัวหน้าสำนักอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ได้ ทำให้ปัจจุบันได้นั่งตำแหน่งรองหัวหน้า”คำพูดของเฉาหยูทำให้ร่างของหยูต้าหยางสั่นสะท้านเขาหยิบกระดาษเนื้อดีออกมาเช็ดเหงื่อบนหัว แล้วถามเสียงสั่นว่า“นาย นายสืบเรื่องฉัน?”“ไม่ใช่ ก็แค่รู้นิดหน่อย”เฉาหยูยิ้ม “หลังจากนั้น หัวหน้าสำนักอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ก็รู้สึกเสียใจต่อลูกสาวของเขา นายนี่ช่างกล้าจริงๆ น่าชื่นชมมาก”“นาย นาย นายเป็นใครกันแน่…..”“ฉัน? ฉันก็แค่ทาสรับใช้ของคุณฉิน”เฉาหยูยิ้ม “อีกไม่นานนายก็จะได้รับโทรศัพท์ ถ้านายรู้ขีดจำกัดล่ะก็ รีบขอโทษคุณฉินตอนนี้ดีกว่า เรื่องนี้จะถือว่าจบกันไป ไม่อย่างนั้นตำแหน่งของนาย จะไม่มั่นคงแล้ว”“แก ไอ้บัดซบ!”หยูต้าหยางเหมือนคนไม่กลัวอะไรง่ายๆ เขาสงบสติแล้วพูดว่า “ไม่รู้ว่าแกไปได้ข้อมูลมาจากไหน แต่อย่าคิดว่าจะขู่ฉันได้ ฉันเป็นคนของรัฐบาล กินอาหารของรัฐบาล ทำงานเพื่อรัฐบาล!”“โอ้ งั้นนายก็เป็นคนดีมีศีลธรรมสินะ”เฉาหยูหัวเราะ “แล้วไม่ทราบว่าเงินสินบนสองแสนที่หลินซิงไห่ให้คืออะไร?”“อะ อะไรกัน?”หยูต้าหยางและหลินซิงไห่ที่อยู่ในกลุ่มคนรู้สึกกลัว“ปี 2008 หลินซิงไห่เห็นที่ดินที่ดีที่สุดที่จะสร้างสำนักบนถนนเส้นนี้ ต้องการเอาไว้สร้างสำนัก ยังไงก็ตาม ที่นั่นมีสำนักเล็กๆ
