้องมาแน่”วิกนี่แนะนำ“ใช่แล้ว เฉาหยูยังอยู่ที่นี่!”ซูจีพลันนึกถึงคนคนนี้“นายน้อยเฉา?”ฉินเฉามีสีหน้าแปลกๆ “เขายังตามตื๊อเธออยู่เหรอ?”“ใช่ ตามติดฉันทุกวัน”ซูจีรีบพูด “แต่ว่าฉันไม่เล่นด้วย ทั้งยังในช่วงเป็นตาย เขากลับไม่ทำอะไรเลย”ด้วยความที่เป็นผู้ฝึกตนสายพุทธ ซูจีกระโดดลงจากดาดฟ้า ไปที่ซากตึก ค้นหาเฉาหยูสหายคนนี้กลับสลบอย่างมีความสุข“โชคดีที่ถูกโยนไม่แรงมาก”ฉินเฉาเดาออกมา“อืม เอาล่ะ”ในเมื่อถึงยังไงเดี๋ยวตำรวจก็มา ซูจีจึงไม่สนใจอีก ตราบเท่าที่ไม่ถูกกลืนลงกระเพาะของอัศวินแห่งความตะกละก็พอ“พวกเราไปกันเถอะ”คนทั้งหลายพากันเดินออกมา ออกจากโรงเรียนที่เต็มไปด้วยซากแห่งการต่อสู้หลังจากพวกเขาจากไป นกสีเหลืองก็พลันบินมาจากตึกที่อยู่ใกล้ๆพริบตา ก็กลายมาเป็นนกฮูกที่สูงกว่าสองเมตร ใช้เท้าจับร่างของนายน้อยเฉาที่สลบอยู่ กระพือปีก กลายเป็นแสงสีเหลือง บินขึ้นสู่ชั้นเมฆไปแสงสีเหลืองนี้ดุจดั่งสายฟ้า พริบตา ก็บินผ่านระยะทางพันลี้ มาถึงสถานที่ที่ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆและหมอกนกที่จับนายน้อยเฉาดิ่งลงจากชั้นเมฆลงมาที่สุสานนายน้อยเฉาถูกโยนลงพื้น ทันใดนั้นก็ถูกความเจ็บปวดปลุกให้ตื่นเขาเห็นรอบๆ เต็มไปด้วยหลุมฝังศพที่เย็นเฉียบ ข้างๆ หลุมฝังศพแต่ละอันยืนไว้ด้วยสัตว์ประหลาดชนิดต่างๆ ทันใดนั้น เขาก็หวาดกลัวจนหวีดร้องออกมา“สวรรค์ นี่ นี่! ฉัน ฉันกำลังฝันอยู่หรือไง! แม่จ๋า ฉันอยากไปหาแม่…..”“หวงเหนี่ยว (นกสีเหลือง) เจ้าจั
