“อัศวินเจ็ดบาป!”ซูจีตกใจ เธอไม่คิดว่าคริสตจักรโรมันจะไล่ตามมาถึงที่นี่!พวกมันจะบ้าไปแล้ว! ที่นี่เป็นโรงเรียนนะ!“ฮิฮิ ใช่แล้ว แต่เธอเรียกฉันว่าทีน่าจะดีกว่า ฉันไม่ค่อยปลื้มชื่อนี้เท่าไหร่ ความอิจฉา ชื่อนี้ออกจะไร้รสนิยมเกินไป”อาจารย์สาวผู้มีผมเป็นงู ลูบต่างหูอัญมณีที่หูของเธอ“นั่น นั่นมันอะไรกัน…..”เฉาหยูที่ตามสองสาวมาเมื่อเห็นอย่างนี้ ก็ให้รู้สึกหวาดกลัว ล้มลงกับพื้น พร้อมกับตัวสั่นเทา“ไม่ใช่ว่าเมื่อกี้นายเพิ่งบอกว่าตัวเองร้ายกาจมากไม่ใช่เหรอ?”ซูจีเหลือบไปมองเขาคราหนึ่งนี่ทำให้เฉาหยูอับอายอย่างมากเขาพยายามเรียกความกล้าให้กับตัวเอง พร้อมกับยืนตรงหน้าซูจีแต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่น่ากลัวอย่างนี้ เขาก็สั่นสะท้านไปถึงตับตัวเขาเป็นคาราเต้สายดำก็จริง ให้ไปสู้กับคนธรรมดาก็พอไหว แต่เมื่อต้องมาเจอกับสัตว์ประหลาดอย่างนี้ เขาจะไปสู้ได้ยังไงกัน!สุดท้าย เขาก็เดินถอยหลัง เตรียมวิ่งหนีไปอย่างน่าสมเพช“ขี้ขลาด”ซูจีส่ายหัวสุดท้าย เขาก็ไม่ได้แม้แต่ส่วนเสี้ยวของฉินเฉาใช่แล้ว ตรงหน้าของเธอนี้ก็คือสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวแต่ในวันนั้น ฉินเฉาเข้าช่วยเหลือเธอด้วยมือเปล่า เผชิญหน้ากับกลุ่มนักเลงด้วยตัวคนเดียวซูจีเชื่อว่าต่อให้ฉินเฉาไม่มีพลังอะไร ต่อให้ตรงหน้าเป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว เขาก็จะต้องพุ่งเข้ามาปกป้องตัวเธออย่างแน่นอนนี่ก็คือฉินเฉา“น่าเสียดายจริงๆ ที่ฉันไม่สามารถปล่อยให้แกหนีไปได้”อาจารย์สาวผม
