จเพชรสงบใจของตน จากนั้นก็มองดูแผ่นหลังของเสี่ยวไป๋รอยสักรูปแมงมุมที่ปกติมองไม่เห็น ตอนนี้สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน บนลายเส้นเปล่งแสงสีแดงสะดุดตาเป็นพิเศษ“รอยสักของฉันเหมือนมันไม่ปกติ”“ทำไมถึงเป็นแบบนี้…..”ฉินเฉาประหลาดใจ หลังจากนั้นก็อดไม่ได้เอามือลูบหลังของเสี่ยวไป๋“……”เสี่ยวไป๋พลันนึกถึงบางอย่างขึ้นมา หน้ายิ่งแดงขึ้นไปอีก ร่างของเธอสั่นน้อยๆ อดไม่ได้ต้องเอามือยันโต๊ะไว้ เหมือนกับกำลังอ่อนแอฉินเฉารู้สึกได้ว่าหลังของเสี่ยวไป๋ร้อนลวก“นาย นายท่านฉิน… อย่า อย่าลูบ… ฉัน ให้ฉันทำเอง…..”เสี่ยวไป๋คิดเพียงว่าข้างหลังคอกำลังลุกเป็นไฟ หน้าเธอแดงแปร๊ดเหมือนมีควันออกมา“เธอจะทำอะไร ฉันจะช่วยดูให้”ฉินเฉาในตอนนี้ไม่ได้คิดอะไร ตัวเขาตอนนี้ต้องการเพียงตรวจสอบให้เสี่ยวไป๋เท่านั้นแต่ไม่คิดว่าเสี่ยวไป๋จะผลักฉินเฉาออก สวมชุดลงบนร่าง แล้วพูดว่า “นายท่านฉิน ฉันขอตัวก่อน มีเรื่องบางอย่างต้องทำ”หลังจากพูดเสร็จ พร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสี ก็วาร์ปหนีไปไหนแล้วก็ไม่รู้ฉินเฉานิ่งอยู่นานไม่รู้จะตอบสนองยังไง“เสี่ยวไป๋เป็นอย่างนี้ได้ยังไง?”ฉินเฉาไม่ได้ตามไป ในเมื่อเสี่ยวไป๋ไม่อยากให้เขารู้ นั่นจะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงอย่างแน่นอนดังนั้นเขาจึงยักไหล่ แล้วหมุนตัวเดินออกจากออฟฟิศไปเขาไม่รู้ว่าในตอนนี้ ที่ภูเขาเอเวอเรสท์ เสี่ยวไป๋ยืนอยู่ที่นี่ อ้าปากหายใจหอบอยู่ร่างของเธอเหมือนกับถูกเข็มร้อนทิ่มแทง รอบตัวที่มีแต่หิม
