อมหรือยัง!”แม้ว่าฉินเฉาจะเป็นประมุขของนิกายหลัวซา แต่ชิงซิ่วก็ไม่สุภาพกับเขานี่ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ จะให้ชิงซิ่วแสดงความเคารพต่อฉินเฉาด้วยนิสัยของเธอแล้ว มันเป็นไปไม่ได้“พร้อมแล้ว เข้ามา”ฉินเฉาสะบัดกระบี่ในมือ จับจ้องไปที่เหล่านางชีฝั่งตรงข้ามชิงซิ่วซือไท่เหมือนไม่คิดจะโจมตี แต่กลับตะโกนหาศิษย์ของตน“หยวนเมิ่ง เจ้าจะมองอยู่ข้างนอกทำอะไร ทำไมยังไม่รีบเข้ามาอีก!”“อะ อาจารย์… เรียกข้าเหรอ?”หยวนเมิ่งเบิกตากว้าง“พูดไร้สาระอะไร เจ้าไม่ใช่ศิษย์ข้าหรือไง!”“ค่ะ ค่ะ! ศิษย์จะไปเดี๋ยวนี้”เมื่ออาจารย์สั่ง หยวนเมิ่งก็มองไปที่ฉินเฉาอย่างลังเล พร้อมกับยกกระบี่ของตนขึ้น เข้าร่วมในค่ายกลกระบี่ของสำนักฉินเฉารู้สึกขมขื่นชิงซิ่ว นางชีเฒ่าเล่นกันซะได้ เรียกหยวนเมิ่งเข้าร่วมแบบนี้ ทำให้เขาไม่อาจเป็นฝ่ายลงมือก่อนได้และชิงซิ่วก็ไม่ให้โอกาสฉินเฉา ดึงกระบี่ของเธอออกจากฝัก พร้อมตะโกนเสียงดัง“จัดตั้งค่ายกล!”“ค่ายกลกระบี่หยางเทวะ!”เหล่าศิษย์สาวของสำนักเริ่มเคลื่อนไหวทันที อย่างรวดเร็วก็ล้อมฉินเฉาไว้ตรงกลางจากนั้น กระบี่ในมือของศิษย์เหล่านี้ก็พากันปักลงบนพื้นหินตรงหน้าตัวเองจากนั้น ร่างวิญญาณหยางเทวะของหญิงสาวในชุดนางชีก็ลอยออกจากร่าง แต่ละคนดูงดงามราวกับนางเซียนที่ลงมาเยือนยังโลกมนุษย์“เจ้าเด็กแซ่ฉิน เตรียมตัวตายได้!”ในใจชิงซิ่วพูดขึ้น ครั้งนี้ต้องสั่งสอนเจ้าให้หนัก เจ้าจะได้ไม่ทำตัวอวดดีอีก!จากนั้น มือทั้ง
