ือชิงซิ่วปะทะกับกระบี่ในมือฉินเฉาอย่างหนักหน่วง ทำให้เขาต้องถอยออกมาหนึ่งก้าวศิษย์คนอื่นก็โถมเข้ามา กระบี่แต่ละคนตรงเข้าใส่ฉินเฉาฉินเฉาเห็นอย่างนี้ก็ไม่ออมมือ รีบยกกระบี่หยินหยางราชันย์มารขึ้นขวาง พร้อมกับตะโกนออกมา“ค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง ระเบิด!”ตูม!ตูม ตูม ตูม ตูม!กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่ล้อมร่างของเขาเป็นราวกับระเบิด ระเบิดออกสี่ทิศทางด้วยความเร็วสูงศิษย์สาวพวกนี้แม้จะเป็นร่างวิญญาณหยางเทวะ แต่กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ของฉินเฉาตัดได้กระทั่งวิญญาณ อย่าว่าแต่วิญญาณหยางเทวะพวกนี้ทันใดนั้น ร่างวิญญาณหยางเทวะก็ได้รับความเสียหาย ต้องบินถอยกลับออกไป พร้อมกับเรียกใช้เพลิงดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนเป็นรูปฐานดอกบัวเพลิงออกมาขวางไว้ตรงหน้าร่างวิญญาณหยางเทวะกับกายเนื้อ ป้องกันการโจมตีด้วยกระบี่ระเบิดของฉินเฉาคนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บมีเพียงหยวนเมิ่งเท่านั้นกระบี่พวกนี้บินผ่านร่างวิญญาณหยางเทวะของเธอไปไม่เพียงแต่พวกเธอเท่านั้น สิ่งก่อสร้างรอบๆ รวมทั้งดอกบัว ต่างถูกการระเบิดของกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ทำลายไปเศษหินรวมทั้งคลื่นระเบิดยังคงกระจายออกไปและฝนกระบี่จำนวนมากก็ได้พุ่งเข้าใส่เหล่าศิษย์สาวคนอื่นที่มุงดูอยู่รอบๆ ในตอนนี้เอง เจ้าสำนักชิงเม่ยก็ได้ยืนขึ้น วาดฝ่ามือออกมาดอกบัวสีแดงเจ็ดกลีบก็ปรากฏตรงหน้าร่างของเธอเป็นราวกับม่านกั้น ป้องกันฝนกระบี่พวกนี้“เหมือนกันจริงๆ”มองฝนกระบี่ตรงหน้า เจ้าสำนักชิงเม่ยอดไม่ได้พึมพ
