้อยกว่ากันไม่มากฉินเฉานึกไปถึงวันนั้น วันที่จิ้งฉู่ฉีพูดกับเขาเจ้ายังไม่รู้ว่าโลกฝึกตนนั้นน่ากลัวแค่ไหนในตอนนั้น ฉินเฉาคิดว่าพื้นฐานฝึกตนของเขาเพิ่มขึ้นเร็วมาก ยังหนุ่มอยู่แต่ก็มาถึงขึ้นวิญญาณแรกก่อตั้งแล้ว ทำให้เขาทะนงตัวแต่หลังจากที่ได้สัมผัสกับฝ่ายธรรมะพวกนี้ ก็ทำให้เขาเข้าใจว่าข้างนอกยังมีคนที่เขาไม่อาจทำอะไรได้อยู่บู๊ตึ๊งมีจิวจงเตียน ไท่ชิงเจินเหริน สำนักเทพยุทธ์ก็มีถานไห่ เจ้าสำนักถาน และก็โม่เที่ยนหยาที่ไม่อ่อนแอนั่นอีก สำนักง๊อไบ๊ก็มีชิงเม่ยซือไท่ซึ่งเป็นเจ้าสำนัก ที่พื้นฐานฝึกตนลึกล˺าจนตัวเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้อย่าว่าแต่นอกจากพวกเขายังมีพวกผู้อาวุโสที่อยู่มาตั้งแต่สมัยโบราณ ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นประกายแสง พร้อมกับอาวุธครึ่งเซียนที่ไม่ธรรมดาที่ยังไม่เผยโฉมออกมานั่นอีกถ้าเขาทำตัวอวดดีไม่เพิ่มพลังขึ้นไปอีก การที่จะถูกคนพวกนี้สังหารเป็นเรื่องง่ายอย่างมาก“ไม่กล้า”ฉินเฉาทำท่าทางสุภาพอย่างมาก พูดอย่างเคารพ“ที่ข้ามาง๊อไบ๊นี้ เพราะได้ยินเรื่องบางอย่างมา”“โอ้? เรื่องอะไรอย่างงั้นเหรอ?”ชิงเม่ยเจ้าสำนักพูดราวกับไม่รู้เหตุผลที่หยวนเมิ่งถูกขับออกจากตำแหน่งผู้พิทักษ์กระบี่“เจ้าสำนักชิงเม่ย ภายใต้สายตาของพวกเรา ข้าจะไม่พูดอ้อมค้อม!” ฉินเฉาประสานมือไว้ตรงหน้าอก พูดว่า “ข้าได้ยินมาว่า ในง๊อไบ๊มีคนกล่าวหาว่าหยวนเมิ่งเซียนจื่อได้ขโมยค่ายกลกระบี่หยางเทวะไป!ไม่ทราบว่ามีเรื่องนี้หรือไม่?”“โอ้?”เจ้าสำนักชิง
