เด็กน้อยมองไปที่จิ้งจอกน้อยตัวนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง!“แม่ หนูจะเอาจิ้งจอก หนูจะเอา!” เด็กน้อยตะโกนหาแม่ของเธอตัวแม่ที่รักลูกสาวก็กังวล“เด็กดี”ฉินเฉาไม่สนใจเด็กน้อยที่เอาแต่ใจ ในขณะเดียวกัน ผู้คนก็พากันร้องออกมาด้วยความประหลาดใจเห็นเพียงจิ้งจอกน้อยเดินออกมาจากกรง หลังจากนั้นก็วิ่งไปหาฉินเฉา จากนั้นก็ปีนขึ้นไปบนตัวฉินเฉา ขึ้นไปนั่งบนไหล่ของเขา จากนั้นก็แลบลิ้นน้อยๆ ของมันออกมา เลียไปที่แก้มของฉินเฉา“ขาหักเหรอ?”ฉินเฉาขมวดคิ้ว“โฮ่งๆ”จิ้งจอกน้อยเห่าออกมา ทำให้ฉินเฉายิ่งรักมันขึ้นไปอีกเขาชี้นิ้วไปที่ขาที่เจ็บของจิ้งจอกน้อยมันวิ่งข้ามแม่น˺าภูเขาผ่านระยะทางกว่าพันลี้เพื่อมาที่นี่ ระหว่างทางคงจะไม่ระวังจึงทำให้ขาหัก จิ้งจอกน้อยตัวนี้ซื่อสัตย์จริงๆ บนนิ้วของฉินเฉาส่งพลังพุทธะเข้าไปรักษาบาดแผลให้กับจิ้งจอกน้อยในพริบตา“โฮ่งๆ!” จิ้งจอกน้อยมีความสุขมาก มันเห่าออกมาทันที“ดูเหมือนว่าจิ้งจอกน้อยตัวนี้จะเป็นของคนอื่นจริงๆ!”“ไม่แปลกที่มันจะเชื่อฟังอย่างนั้น…..”“เป็นลูกจิ้งจอกที่ฉลาดจริงๆ …..”ผู้คนที่อยู่รอบๆ อดพูดออกมาไม่ได้เมื่อได้ยินผู้คนคุยกัน เด็กน้อยก็มีสีหน้ากังวล พร้อมกับตะโกนออกมา “จิ้งจอกน้อยตัวนี้เห็นได้ชัดว่าเชื่องมากๆ ไม่ว่าเจอใครมันก็ทำอย่างนี้ทั้งนั้น!”ฉินเฉาใช้หางตามองไปที่เด็กน้อย ไม่พูดอะไร แต่เดินไปตรงหน้าเธอจากนั้นก็ยกจิ้งจอกน้อยลงจากบ่าของเขา วางลงใกล้ๆ เท้าของเธอจากนั้นตัวเขาก็เด