ฮวงอันคงจะรู้สึกไม่สบายใจ!”ฮวงอันที่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตอนนี้เมื่อเขาได้พูดก็รู้สึกละอาย“อย่าพูดอย่างนั้นเลย ศิษย์น้องหยวนเมิ่งของเราน่ารักทรงเสน่ห์ออกขนาดนี้ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม หลังจากนี้พี่ฮวงอย่าได้ไล่ตามหญิงสาวอย่างไร้ยางอายอย่างนี้อีก มันจะทำให้ผู้คนรังเกียจเอาได้”“ประมุขฉินสั่งสอนได้ถูกแล้ว!” ฮวงอันพยักหน้าซ˺าๆ ในใจให้รู้สึกผ่อนคลาย “ผมโชคดีที่ได้เจอกับประมุขฉินในวันนี้! เมื่อเป็นอย่างนี้ ผมขอดื่มสามแก้ว เพื่อเป็นการคารวะประมุขฉิน!”หลังจากพูดจบ เขาก็ยกไวน์ขึ้นดื่ม หลังจากดื่มไปสามแก้ว หน้าของเขาก็แดงเล็กน้อย พูดเบาๆ ว่า “ประมุขฉินพอจะรับผมเป็นศิษย์ได้มั้ยครับ?”คนธรรมดาอยากจะเป็นผู้ฝึกตน!ฮวงอันนี้ตลอดชีวิตใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย เป็นดั่งเจ้าชายมาตั้งแต่เด็กๆให้พูดง่ายๆ ก็คือ สิ่งที่เขาต้องการ ไม่มีสิ่งไหนที่ไม่ได้ที่เสียใจมีอยู่อย่างเดียว คือชีวิตนี้สั้นเกินไป มีชีวิตอีกไม่กี่สิบปี เมื่อคิดอย่างนี้ก็ให้รู้สึกกลัว!“อยากจะเป็นศิษย์ฉัน? เรื่องนี้เหมือนจะยาก”ฉินเฉาบอกความจริง “นายแก่เกินไป ผ่านช่วงอายุที่ดีที่สุดสำหรับฝึกตนไปแล้ว”“นี่ นี่มัน….”ฮวงอันรู้สึกผิดหวัง“ยังไงก็ตาม ยังมีวิธีบางอย่างที่ช่วยให้ร่างกายแข็งแรงมีอายุยืนยาวอยู่”เมื่อฉินเฉาพูดจบก็ยกยิ้มมุมปาก ทำให้หัวใจของฮวงอันเต้นกระหน˹าจนแทบจะวายตาย“ขอ ขอประมุขฉินโปรดบอก?”“ฉันจะรับนายเป็นศิษย์สายนอก เรื่องนี้ถือว่าไม่ยาก”ฉินเฉ
