พระคุณ ได้พิชิตใจคนของนิกายหลัวซาพวกนี้เขาบังเอิญกลายเป็นประมุขนิกายหลัวซา แน่นอนว่ามันไม่เป็นไปตามธรรมเนียม“โม่หลิง เธอรับตำแหน่งประมุขไปเถอะ”แต่ฉินเฉากลับพูดออกมาว่า “เธอคงไม่รู้ ในตอนนั้นฉันถูกพวกพันธมิตรปีศาจยัดเยียดตำแหน่งประมุขนิกายหลัวซาให้ ฉันเกลียดการมีตำแหน่งพวกนี้อย่างมาก โดยเฉพาะให้ฉันเป็นผู้นำแบบนี้ ฉันทำไม่ได้ฉันไม่มีประสบการณ์แบบนั้น ซ˺ายังไม่มีเวลาอีกด้วย”“ท่านประมุข! โปรดอย่าพูดอย่างนั้น!”โม่หลิงรีบพูดขึ้น “มีประมุขอยู่ ก็ทำให้นิกายหลัวซาของพวกเราโดดเด่นแล้ว! ตอนนี้หกนิกายปีศาจกับฝ่ายธรรมะ พากันขี่คอพวกเรา!ในอดีต พวกเราเป็นนิกายที่มีทั้งพลังและชื่อเสียงเป็นอันดับหนึ่ง แต่ตอนนี้กลับไม่เหลืออะไรเลย! ถ้าคุณเป็นผู้สืบทอดประมุขหลัวจริงๆ คุณก็จะควรจะเอาอย่างประมุขหลัว ทำให้ชื่อของนิกายของเรา แขวนอยู่ในตำแหน่งที่สูงที่สุดในโลกฝึกตน!”โม่หลิงนี้ ภักดีและอุทิศตนให้กับนิกายอย่างแท้จริง“ท่านประมุข ถ้าคุณไม่รับปาก และยังคงโกรธพวกเรา! เราคงทำได้เพียงแต่ใช้ความตายขอขมาโทษในวันนี้แล้ว”เมื่อเห็นท่าทางฉินเฉาเหมือนลังเล โม่หลิงก็ยกกรงเล็บสยบเก้าเร้นลับขึ้นจ่อขมับของตัวเองศิษย์คนอื่นๆ ก็พากันทำตาม เตรียมฆ่าตัวตาย“อย่า!”ฉินเฉาเป็นคนประเภทดีมาดีตอบ ร้ายมาเขาร้ายกลับ ถ้าคุณทำให้เขาใจอ่อน เขาก็จะทำตามที่คุณต้องการสาวงามอย่างโม่หลิง ฉินเฉาละอายเกินกว่าที่จะให้เธอตายเพื่อเขา!“เป็นก็เป็น ฉัน
