ห้าง เดินตรงไปที่ร้านบะหมี่เนื้อที่อยู่ไม่ไกล ทันใดนั้น คนที่ใส่ชุดมาสคอตกุ้งล็อบสเตอร์ก็ได้เดินส่ายไปมาขวางทางฉินเฉาไว้“คุณผู้ชายท่านนี้โปรดหยุดก่อน!”“โอ้?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว มองไปที่มาสคอตตรงหน้า “มีเรื่องอะไรเหรอ?”“สวัสดี ผมมีโปรโมชั่นจากโรงแรมเซี่ยหมานเทียนซีฟู้ดมาบอก!คุณดู โรงแรมของเราเริ่มกิจการวันนี้ ดังนั้นจึงมีโปรโมชั่นกินฟรีอยากจะเชิญคุณเข้าไปชิมสักหน่อย!”“โอ้? กินฟรีอย่างงั้นเหรอ?”เมื่อฉินเฉาได้ยิน ในใจก็พลันสดชื่นขึ้นมา“มีอะไรที่เรากินฟรีได้บ้าง ฉันกลัวว่านี่จะเป็นหนึ่งในวิธีหาลูกค้าแบบใหม่”ฮวงอันเหลือบมองตัวมาสคอต แล้วพูดว่า “กลัวแต่ว่าของกินจะฟรี แต่พอหลังจากนั้น ค่าเหล้า ค่าน˺า ค่าอะไรต่างๆ จะสูงเสียดฟ้า”“ไม่!”มาสคอตตัวนั้นรีบพูดอย่างจริงจัง “คุณวางใจได้ ทุกอย่างฟรี! ถ้าคุณคิดว่าพวกเราโกง สามารถฟ้องร้องต่อสมาคมได้เลย! คุณก็รู้ว่าการแข่งขันเดี๋ยวนี้ดุเดือดแค่ไหน เพื่อที่จะเปิดตลาด เถ้าแก่ของเราจึงได้ใช้วิธีการโปรโมชั่นกินฟรีนี้ หวังว่าทุกคนจะให้การสนับสนุน!”“ในเมื่อทุกอย่างฟรี ฉันก็จะขอชิมดูหน่อย!”แม้ว่าฉินเฉาจะไม่ชอบกินอาหารซีฟู้ดเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่รังเกียจของฟรี“ว่ายังไง หยวนเมิ่ง อยากกินมั้ย?”เมื่อได้ยินว่าฉินเฉาไม่ได้เรียกตนว่าภรรยาอีก หยวนเมิ่งก็ถอนใจยาว พร้อมกับพูดขึ้นว่า“พี่ใหญ่ฉินอยากกินอะไร ข้าก็กินอันนั้นแหละ”“เมื่อเป็นอย่างนี้ก็ไปกันเถอะ”ฮวงอันเห็นหยวนเมิ่งตอ
