ยวนเมิ่งนั่งลงข้างๆ เขา ส่วนฮวงอันแน่นอนว่าต้องนั่งฝั่งตรงข้ามส่วนบอดี้การ์ดทั้งหลาย นั่งล้อมวงอยู่ที่โต๊ะใกล้ๆ“พี่ฮวง วันนี้ฉันเลี้ยง กินเต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจ!”ฉินเฉาพูดจบก็ส่งเมนูให้กับฮวงอันฮวงอันคิดในใจ มารดามันเถอะ กินฟรียังมีหน้ามาบอกว่าเลี้ยงอีก!เขาระบายความโกรธลงที่เมนู“เอาล็อบสเตอร์ออสเตรเลีย 3, หอยเป๋าฮื้อตากแห้งแอฟริกาใต้, หูฉลาม… ปูอลาสก้า… ปลาเก๋า… แล้วก็เอาซาชิมิ… ทูน่า…..”ฮวงอันสั่ง ส่วนมากที่เขาสั่งฉินเฉาไม่กิน แต่ยังไงก็ของฟรี อยากสั่งอะไรก็สั่ง กินไม่กินค่อยว่ากันบริกรสาวได้ยินการสั่งอาหารหลายจาน สีหน้าไม่เปลี่ยนสี ยังคงยิ้มอย่างเฉิดฉายฉินเฉาคิดในใจ โรงแรมนี้ใจใหญ่จริงๆ!เขาไม่รู้ว่าหลังจากที่ขึ้นบันไดมาแล้ว คนในชุดมาสคอตก็ได้ถอดชุดออก เผยให้เห็นร่างของชายรูปร่างกำยำที่อยู่ข้างในเขาหันไปปิดประตู แต่ขณะที่กำลังจะดึงประตูเหล็กลงมานั้น ก็ได้มีคนหลายคนเดินมา“โอ้ กินฟรี? ดี เราเข้าไปชิมกัน”“โทษที ร้านปิดแล้ว”ชายคนนั้นออกแรง ดึงประตูเหล็กลงมา“เฮ้? นายทำอย่างนี้ได้ยังไง เรามา กลับปิดประตูใส่หน้า ไม่รับแขกแล้วหรือไง หา?”คนทั้งหลายพากันไม่พอใจ“อยากจะตายหรือไง?”ชายคนนั้นดึงมีดสั้นออกมา พร้อมกับเลียริมฝีปาก ทันใดนั้นคนทั้งหลายก็พากันวิ่งหนีไปด้วยความกลัว“ฮึ่ม อยากจะกินงั้นเหรอ นั่นต้องมีชีวิตก่อนถึงจะกินได้…”