”“อะ อะไรนะ…”ลูกค้าในร้านพากันตกตะลึง มีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อเถ้าแก่หญิงก็ตกใจ พร้อมทั้งรีบพูดออกมาว่า “คุณคะ คุณ คุณคงไม่ล้อเล่นใช่มั้ย….”“ล้อเล่นอย่างงั้นเหรอ เอาการ์ดนี้ของฉันไปรูดดู”ฉินเฉาหยิบบัตรทองของเขาส่งให้เถ้าแก่เถ้าแก่หญิงถือบัตรไปเช็ค ขณะที่คิดไปด้วย เสื้อผ้าพวกนี้ทั้งหมดราคาแพงมาก แต่ดูท่าทางแล้ว ผู้ชายคนนี้ก็ไม่เหมือนพวกเสี่ยที่ร˹ารวย…..ลูกค้าในร้านทั้งตกใจ อิจฉา พร้อมๆ กับเกลียดชังส่วนหยวนเมิ่งนั้นไม่ใส่ใจ ในความคิดเธอ การสร้างเงินนี้ง่ายมากเพียงแค่พิมพ์รูปหัวคนไว้บนกระดาษก็ได้แล้ว ไม่เหมือนค่าเงินของผู้ฝึกตนอย่างพวกเธอ ที่ต้องเหนื่อยยากใช้ลมปราณกลั่นพวกมันไม่อย่างนั้น ที่พี่ใหญ่ฉินจ่ายเงินเยอะขนาดนี้ คงไม่ใช่เพราะชอบเธอหรอกนะ?มองไปที่ฉินเฉาจ่ายเงินอย่างไม่คิดมาก หยวนเมิ่งก็ยอมรับมันอย่างพอใจ“คุณคะ ทั้งหมด 189,600… รวมส่วนลดแล้ว นี่บัตรของคุณค่ะโปรดรับมันคืนด้วย…..”“อืม รบกวนแล้ว”ฉินเฉารับบัตรทองของตนคืน แล้วพูดกับหยวนเมิ่งว่า “ชอบตัวไหนก็หยิบไปลองดู นอกจากสี่ตัวนี้ที่ฉันไม่เอา ฉันดูแล้วมันน่าเกลียดไม่เหมาะกับเธอ”“อืม…..”หยวนเมิ่งเชื่อฟังอย่างมาก พร้อมกับเลือกชุดเข้าไปลองในห้องลองชุดทีละตัวผู้หญิงมักจะไม่สนใจเรื่องเวลาเมื่อซื้อเสื้อผ้า แม้กระทั่งหยวนเมิ่งที่ฝึกตนตั้งแต่เด็กก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นเธอมีท่าทางเหมือนกับคนธรรมดา เต็มไปด้วยความสุขฉินเฉามองหยวนเมิ่งเปลี่ยนชุดหลากช
