มันโชคดีจริงๆ!”พนักงานที่รับหน้าที่รับสมัครพูดด้วยความอิจฉา ขณะมองมาที่ฉินเฉา “นี่เท่ากับเพิ่มความสนุกเข้ามาในชีวิตของนาย!”ชายคนนี้พูดสองแง่สองง่ามกับฉินเฉา ฉินเฉารู้สึกคันจมูก ยิ้มออกมา “หึหึ ฉันได้กลิ่นจนชินแล้ว”“วันนี้เธอจะขึ้นมาร้องเพลงใช่มั้ย?”กรรมการหญิงพูดในใจ แม้ว่าจะมีกลิ่นกายที่หอมหวนจนทำให้ผู้หญิงคนอื่นต้องอยากฆ่าตัวตายด้วยความไม่เท่าเทียม แต่ต้องมาดูกันว่าจะมีความสามารถจริงหรือไม่เพราะว่าธรรมดาแล้ว ผู้หญิงยิ่งสวย ความสามารถยิ่งห่วย“เพลง ร้องเพลง?”หยวนเมิ่งเหมือนเป็นกังวล “ข้า ข้าไม่…..”ขณะที่เธอกำลังจะพูดว่าไม่ร้อง แต่เมื่อมองไปที่สายตาของฉินเฉาก็เกิดลังเลขึ้นมาพี่ใหญ่ฉินคาดหวังในตัวเอง ถ้ายอมแพ้ทั้งอย่างนี้ เขาจะต้องไม่มีความสุขแน่ๆ“อืม ข้าจะร้องเพลง”หยวนเมิ่งคิดมาถึงตรงนี้ก็กระแอม พร้อมกับหยิบไมโครโฟนขึ้นมายังไงก็ตาม เมื่อยกไมโครโฟนขึ้นมาแล้ว เธอกลับไม่รู้ว่าต้องใช้มันยังไงผู้คนใต้เวทีบางคนอดยิ้มออกมาไม่ได้ สาวงามนางนี้ หน้าอกใหญ่ก็จริง แต่ว่าไม่มีสมองผู้กำกับรีบเดินมา พร้อมกับสอนเธอว่าจะใช้ไมโครโฟนยังไงหยวนเมิ่งหน้าแดงด้วยความอาย อยากจะหารูมุดหนีไปจากที่นี่“ข้า ข้าร้อง…..”หยวนเมิ่งพูดจบ ริมฝีปากของเธอก็แยกออกเล็กน้อย พร้อมกับมีเสียงเพลงดังก้องออกมา“รอคอยอยู่ในหอคอยมานาน มองไปที่เส้นขอบฟ้าที่มืดมิดอย่างกังวลหญ้าส่องประกายต้องแสงอาทิตย์ ไม่มีคำใดจะเอื้อนเอ่ยวางแผนจะดื่
