่าเราไม่มีเรื่องอะไรให้คุยกันนะ”“ซีเหมินเซียนจื่อ อย่าพูดอย่างนั้น”ฉินเฉาเอามือถูจมูก แล้วพูดว่า “ทำราวกับพวกเราเป็นศัตรูกัน ตัวฉัน ฉินเฉา แม้จะมีเรื่องปะทะกับสำนักเทพยุทธ์ แต่กับสำนักคุนหลุนแล้ว ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน ฉันคิดว่าอยากจะเป็นมิตรกับสำนักคุนหลุน ไม่ได้อยากจะตั้งตนเป็นศัตรู”“ฮิฮิ ประมุขฉินถ่อมตนเกินไปแล้ว”เมื่อกี้นี้ ซีเหมินอวี่ชิงตกอยู่ในสถานการณ์สุ่มเสี่ยงจากค่ายกลกระบี่ทำลายล้างของฉินเฉา ดังนั้นจึงมองฉินเฉาด้วยท่าทางไม่พอใจ“สำนักคุนหลุนเราไม่เคยเกรงศัตรู อย่าว่าแต่ประมุขฉินเป็นคนจากเส้นทางปีศาจเลย”“แค่กๆ …” ฉินเฉาไอออกมา หลังจากนั้นก็พูดว่า “ซีเหมินเซียนจื่อฉันรู้ว่าเธอมีอคติกับฉัน แต่ที่ฉันมาหา ก็เพราะว่าฉันมีเรื่องอยากจะให้เซียนจื่อช่วย ถ้าซีเหมินเซียนจื่อตกลง ต่อให้ฉัน ฉินเฉาต้องบุกน˺าลุยไฟก็เต็มใจที่จะตอบแทนบุญคุณเซียนจื่อ”“โอ้?”ซีเหมินอวี่ชิงเลิกคิ้ว ถือใบไม้ไว้ในมืออย่างระวัง ถามขึ้นว่า“ประมุขฉินที่แม้แต่เจ้าสำนักสำนักเทพยุทธ์ยังทักทายด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ถามหาความช่วยเหลือจากผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้? หายาก หายากจริงๆ …..”“ฉันอยากจะให้เซียนจื่อช่วยบอกทางไปสำนักคุนหลุนให้หน่อย”“อะไรนะ?”ซีเหมินอวี่ชิงที่มีสีหน้าเกียจคร้านพลันกลายเป็นเย็นชาทันที ใบไม้ที่อยู่ในมือก็เปล่งแสงสีทองออกมา “ฉินเฉา เจ้าต้องการจะทำอะไร? ที่ลงมือกับสำนักเทพยุทธ์ยังไม่พออีกเหรอ ต้องการลงมื