ันย์มาร จิตสังหารของมันได้เอ่อล้นออกมา ต้องการสังหารคนที่อยู่ที่นี่ทุกคนให้ดับดิ้นไป!“บัดซบ ของที่ควบคุมไม่ได้ ครั้งหน้าฉันจะไม่ใช้มันอีกแล้วจริงๆ!”ฉินเฉาอยากจะเรียกแผนภูมิรูปหยินหยางกลับ แต่ก็ไร้พลังที่จะทำตามที่ใจต้องการ“เจ้ามองไปที่แฟนหนุ่มของเจ้าสิ!”หยวนหยินที่ถูกกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ไล่ต้อนตวาดใส่ศิษย์น้องของเธออย่างหัวเสีย “เขาจะฆ่าพวกเรา!”“นี่ ทำไมเป็นอย่างนี้ไปได้…..”หยวนเมิ่งที่กอดกระบี่ตะลึงไปเล็กน้อย จับจ้องไปที่ฉินเฉาที่ยืนถือกระบี่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างเหม่อลอยในตอนนั้นเองกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เล่มหนึ่งก็ได้ลอยมาหาเธอแกร๊ง!โชคดีที่ชิงซิ่วซือไท่ที่อยู่ใกล้ๆ ได้วาดกระบี่ออกมา ปัดกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ให้ปลิวออกไป“น่ากลัวจริงๆ”ชิงซิ่วซือไท่อดไม่ได้ให้พูดออกมา “ความสามารถของฉินเฉาตอนนี้ช่างน่าตะลึง ไม่เหมือนเขาเมื่อปีที่แล้ว ในตอนนั้นเจ้าหนูนี่อยู่เพียงแค่ขั้นสร้างรากฐานเท่านั้น เพียงแค่ข้าวาดกระบี่ออกไปก็สามารถสังหารเขาได้อย่างง่ายดาย แต่มาตอนนี้ความสำเร็จของเขาแค่กระบี่ที่ไม่ได้ตั้งใจโจมตีก็แทบจะสังหารข้าได้แล้ว…”“พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”เจียงยี่ฟ่านปัดป้องกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ด้วยท่าทางหดหู่ “ลมปราณของเขาถูกใช้ไปควบคุมแผนภูมิรูปหยินหยาง ถ้าเกิดเขาใช้มันเพื่อควบคุมค่ายกลกระบี่นี้ล่ะก็ บางที พวกเราคงจะตายไปแล้ว!”“กายทองคำ นี่ก็คือพลังอันน่าสะพรึงของขั้นกายทองคำ…”ฝ่ายธรรมะที่อยู่ที่นี
