ของตนจะถูกทำลาย แต่เขาก็ดูท่าทางจะไม่ใส่ใจ“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องเอาจริงหน่อยแล้ว เพื่อที่จะมั่นใจว่าสามารถฆ่าเจ้าได้”“เอาจริง?” ฉินเฉาแทบตกจากหน้าผา “นายหมายความว่า เมื่อกี้นี้ยังไม่เอาจริงว่างั้น?”“ไว้เจ้าเห็นก็รู้เอง”โม่เทียนหยายิ้ม ทันใดนั้นก็กระโดดขึ้นไปในอากาศ ในมือของเขาถือกระบี่เซี่ยวเหยา จากนั้นก็ฟันมาที่ฉินเฉาคลื่นกระบี่ขนาดใหญ่พลันลอยออกมา ฉินเฉากระโดดหลบ หน้าผาใต้ร่างของเขาพลันถล่มลงไป“ทำลายล้าง!”แต่ในตอนนี้เอง ฉินเฉาก็ได้ใช้อีกความสามารถหนึ่งของกระบี่หยินหยางราชันย์มารเขาเผยอาวุธอีกอย่างออกมา พร้อมกันนั้น ข้างหลังของเขาก็มีปีกเหล็กกล้ากางออกมาปีกเหล็กกล้านี้ยาวสามเมตรที่ประกอบขึ้นมาจากกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ของฉินเฉา ยามโบกสะบัด ก็จะเป็นประกายสีเงิน พร้อมกับมีจิตสังหารเข้มข้นเปล่งออกมา“เป็นความสามารถที่ไม่ธรรมดาจริงๆ”โม่เทียนหยาไม่ใส่ใจ เขายังคงฟันกระบี่เซี่ยวเหยาในมือใส่ฉินเฉาอย่างต่อเนื่องอีกหลายท่า ส่งคลื่นกระบี่ลอยเข้าใส่ฉินเฉาไม่หยุดฉินเฉาหุบปีกมาคลุมร่างตนเองไว้ เสียงแกร๊งๆ ดังมาไม่หยุดจากคลื่นกระบี่ที่ระเบิดออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวของโม่เทียนหยา“คนและกระบี่ หลอมรวมกัน ฝ่าฟันทุกขวากหนาม กระบี่หัวใจลักษณ์!”โม่เทียนหยามองดูคลื่นกระบี่ของตนปะทะเข้ากับฉินเฉาที่หุ้มตัวเองเหมือนลูกบอลในอากาศ นัยน์ตาก็วาบผ่านด้วยประกายชั่วร้ายร่างของเขาพลันปะทุคลื่นกระบี่สีฟ้าออกมา ไม่ใช่คลื่น
