“โจรร้าย กล้าดียังไงมาทำร้ายศิษย์สำนักเทพยุทธ์ของข้า!”เมื่อหลงสืออวี่เห็นศิษย์รักได้รับบาดเจ็บก็พลันถลึงตาออกมาฉินเฉายิ้มแสยะให้กับเขาแล้วพูดว่า “ เจ้าสำนักหลงกระบี่พูดไม่ได้ศิษย์รักของนายท้าสู้กับฉัน แต่วิชาของมันสู้ฉันไม่ได้จนถูกตีเหมือนหมาตัวหนึ่ง แล้วอยู่ดีๆ มาโทษฉัน นายไม่คิดว่ามันแปลกไปหน่อยเหรอ?”“มารร้าย ปากของเจ้านี่มันช่างอวดดีจริงๆ!”หลงสืออวี่ร้องหึออกมา พร้อมกับส่ายกระบี่ในมือตน “เมื่อเป็นอย่างนี้ ดูเหมือนว่าที่แห่งนี้ คงมีเพียงข้าต้องลงมือด้วยตัวเองเท่านั้น ถึงจะถอนรากถอนโคนเจ้าเพื่อความเป็นธรรมของสวรรค์!”“ดูเหมือนว่าหน้าของฉันจะใหญ่จริงๆ”ฉินเฉาพูดพร้อมกับหัวเราะ “ถึงกับสามารถทำให้เจ้าสำนักเทพยุทธ์ลงมือกับฉันด้วยตัวเองได้”“ฮึ่ม!”เฉินชิงที่อยู่ข้างหลังร้องหึออกมา สาวงามผู้บริสุทธิ์และเย็นชาผู้นี้แม้สูญเสียพลังไป แต่ก็ยังเย็นชาปานน˺าแข็งเหมือนเดิม “มารร้ายคนนี้ไม่ได้เป็นเจ้าสำนักเทพยุทธ์อะไรทั้งนั้น! ฉินเฉา เจ้าหลบไป ให้ข้าจัดการกับเขาเอง!”หลังจากพูดจบก็ถือกระบี่น˺าค้างแข็งของตน เดินเข้าหาหลงสืออวี่“เธอ…” ฉินเฉามองผู้หญิงของตนเดินออกไปก็อดไม่ได้ให้ขมวดคิ้ว “เหมือนพลังของเธอจะไม่มีแล้ว ให้ฉันลงมือเองดีกว่า”“อาจารย์ของข้าถูกลอบทำร้ายโดยมารร้ายคนนี้!”กระบี่น˺าค้างแข็งของเฉินชิงชี้ไปที่หลงสืออวี่ แล้วพูดว่า “ข้าขอเดิมพันด้วยชีวิต ข้าจะต้องทวงความเป็นธรรมให้กับอาจารย์ข้า!”“คนท