งพลัง ก็จะตกเป็นของสำนักเทพยุทธ์!“เริ่ม!”ฉินเฉาหันไปเผชิญหน้ากับเฉินชิง จับเธอไว้ขณะเดียวกัน มือซ้ายก็ลูบผ่านเสื้อผ้า แตะลงที่หน้าท้องของเธอคนที่เห็นพากันหน้าแดงด้วยความอายคนจากเส้นทางปีศาจนี้ช่างใจกล้าจริงๆ กลางวันแสกๆ ยังกล้าทำเรื่องพวกนี้อีก!หยวนเมิ่งกัดริมฝีปากแน่น สีหน้าเหมือนกำลังเผชิญกับหายนะอยู่หยวนหยินที่เป็นพี่สาวพูดเหน็บแนมเธอ“ศิษย์น้อง เจ้าเห็นหรือยัง พี่ใหญ่ฉินที่เจ้าชอบ! แฮ่ม ผู้อื่นไม่ได้คิดอะไรกับเจ้า ทั้งยังกำลังมีความสุขกับนางเซียนน˺าแข็งอีก”สีหน้าของหยวนเมิ่งซีดลงไปอีกอาจารย์ชิงซิ่วมองศิษย์รักของตน แล้วอดไม่ได้ต้องส่ายหัว พร้อมกับแอบถอนหายใจ“กำลังจะตายอยู่แล้วยังหาความสุขอีก”ฮ่าวเทียนพูดถากถางออกมาหลงสืออวี่มองดู หินที่ถ่วงในใจได้เบาลงสองคนนี้เห็นได้ชัดว่ากำลังฉวยโอกาสมอบความสุขครั้งสุดท้ายให้กับตนเอง เป็นตัวเขาที่กังวลเกินไป ฮึ่ม เส้นทางปีศาจกระจอกๆ มีอะไรให้ต้องกลัวกัน“เจ้า เจ้าทำอะไร… ที่นี่มีคนมองดูอยู่นะ…..”เฉินชิงตกใจ อยากจะปัดมือฉินเฉาออก แต่พลังของเธอในตอนนี้ไม่แม้แต่จะทำให้ฉินเฉากระดิกได้“อย่าขยับ ฉันกำลังปรับปรุงชีพจรให้เธอ”ฉินเฉาบอกเฉินชิงด้วยน˺าเสียงนุ่มนวล“เจ้าเบาๆ นะ… อย่า อย่าได้ทำอันตรายลูกของเรา…..”เฉินชิงพูดด้วยน˺าเสียงอ่อนหวาน“อืม… หืม?”ฉินเฉาหัวใจแทบกระเด็นออกมา พูดด้วยน˺าเสียงสั่น “เธอ เธอพูดว่าอะไรนะ? ลูก ลูกอย่างงั้นเหรอ?”“อืม…”ใบหน้าเฉินชิ
