ไม่พออยู่ดี” ฉินเฉาส่ายหัว “ฉันยังข้ามไปขั้นกายทองคำไม่ได้ ติดอยู่ตรงคอขวดของขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งระดับสุดท้ายนี่”“อืม อาจารย์อาของข้าบอกว่า พี่ใหญ่ฉินก้าวหน้าเร็วเกินไป ทำให้พื้นฐานไม่มั่นคง อยากจะเข้าสู่ขั้นกายทองคำ ถือเป็นเรื่องยากอย่างมาก ถ้าไม่ได้ตัวช่วยจากภายนอกมาช่วย อยากจะข้ามผ่าน ก็ได้แต่ฝันเอาเท่านั้น”จิวจิงเตียนที่เดินนำอยู่อดไอแค่กๆ ออกมาไม่ได้“ใช่ อาจารย์อาของนายพูดถูก”แม้ว่าคำพูดนี้จะบาดหู แต่ฉินเฉาก็เห็นด้วย “ที่จริง เป็นเพราะงานประลองหงเหมินใกล้เข้ามา ทำให้ฉันรู้สึกกดดัน”“คนแต่ละคนมีเส้นทางของตัวเอง” ชูเฟิงหัวเราะ แล้วพูดต่อว่า“พี่ใหญ่ฉินเก่งอยู่แล้ว จะต้องหาทางได้อย่างแน่นอน”ไม่รู้ทำไม ชูเฟิงที่เป็นศิษย์ของฝ่ายธรรมะ ถึงได้ชื่นชมฉินเฉามากนัก“ชูเฟิง นายมาพูดกับฉันอย่างนี้ ไม่กลัวคนในสำนักจะว่าเหรอ? ฉันเป็นคนของเส้นทางปีศาจนะ”ฉินเฉาอดถามออกมาไม่ได้“เส้นทางปีศาจ?” ชูเฟิงเอียงหัว แล้วพูดออกมาว่า “แต่ข้าคิดว่าพี่ใหญ่ฉิน เมื่อเทียบกับคนของฝ่ายธรรมะหลายๆ คนแล้ว ดูจะเป็นฝ่ายธรรมะมากกว่าคนพวกนั้นซะอีก”ครั้งก่อนที่โรงเรียนกวงหยวน ฉินเฉาด้วยพลังของตัวคนเดียวจัดการกับนิกายเหยียนลั่ว การต่อสู้ที่งดงามนี้ ติดตรึงในใจของชูเฟิงเด็กอายุอย่างเขา เป็นช่วงเวลาที่ชื่นชมวีรบุรุษ ฉินเฉาไม่ได้โตไปกว่าเขาเท่าไหร่ แต่พลังกลับเหนือกว่าไม่รู้กี่เท่า นี่ทำให้ชูเฟิงนับถืออย่างมาก
