ยออกมาได้อย่างง่ายดาย ต่างพากันตกตะลึงด้วยความไม่อยากเชื่อ“กลับไปซะ”ฉินเฉาโบกมือ แล้วลำแสงที่ค้างกลางอากาศก็ลอยกลับไปหากลุ่มนักพรตทันที“จงสลาย!”นักพรตทั้งสามตกใจ ที่ถูกสายฟ้าของตนแล่นเข้ามาเล่นงานตนเองนักพรตที่เป็นหัวหน้าตัดสินใจสลายเวทย์วิชาไปอย่างรวดเร็ว ฉินเฉามองอย่างชื่นชมในความฉลาดของนักพรตคนนั้น“ฝีมือพวกนายอ่อนแอเกินไป ไปเรียกเจ้าสำนักพวกนายมา”ฉินเฉาพูด“เจ้าปีศาจบัดซบ!”นักพรตคนแรกกัดฟัน แต่ว่าเขารู้ดีว่าตัวเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายคนนี้“ไปเรียกอาจารย์อาไท่ซิว!”นักพรตคนหนึ่งรีบวิ่งไปที่ตำหนักใหญ่ทันทีฉินเฉาก็ไม่ได้ขวาง การที่เขาถ่อมาถึงที่นี่เพราะต้องการความช่วยเหลือดังนั้นเขาจึงต้องไว้หน้าสำนักบู๊ตึ๊งบ้างไม่นาน ก็มียินเสียงคำรามดังมาจากไกล ๆ“ปีศาจตนไหนที่มันไม่มีตา กล้ามาก่อกวนสำนักบู๊ตึ๊งของข้า! คิดว่าสำนักบู๊ตึ๊งของข้าไม่มีคนหรือไง!”ตัวคนยังมาไม่ถึง แต่ว่าเสียงกลับมาถึงก่อน หลังจากนั้นเงาของคนจึงได้ตามมาตัวเขาใส่ชุดนักพรตสีม่วงขาว เครายาว หน้าแดงก˹า ดูแล้วเหมือนกับเป็นคนเจ้าอารมณ์ ในมือถือกระบี่เจ็ดดาว“อาตมาคือไท่ซิวจากสำนักบู๊ตึ๊ง! เจ้าหนู เจ้าคือคนที่มาก่อกวนความสงบของสำนักบู๊ตึ๊งของข้าเหรอ?”“ไท่ซิวเจินเหริน ที่คุณพูดฟังดูไม่ค่อยถูกต้อง”ฉินเฉาเหมือนจะไม่พอใจ เปิดปากพูดขึ้นว่า “ ถึงฉันเป็นคนจากเส้นทางปีศาจ แต่ฉันก็ขึ้นเขามาด้วยความเคารพ ไม่ได้มีท่าทางว่าจะมาต่อสู้แต่อย่างใด
