ป็นเจ้าที่หาที่ตาย!”ไท่ซิวยังถือกระบี่เจ็ดดาวมั่น รู้สึกสมใจกับพลังของเสือขาวที่ตนเรียกออกมา พร้อมกับพูดว่า “วันนี้ มาเจอกับข้าไท่ซิว ถือว่าเจ้าโชคร้ายแล้ว”“ยังไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่โชคร้าย!”ฉินเฉาแสยะยิ้ม พร้อมกับเดินเข้าไปหาไท่ซิวอย่างช้าๆ“อสูรฟ้าฟังบัญชา จัดการเจ้าปีศาจนั่นซะ!”กระบี่เจ็ดดาวในมือไท่ซิวชี้ไปที่ฉินเฉาเสือขาวคำรามก้อง ในปากของมันเริ่มมีลมกลุ่มหนึ่งควบแน่นอยู่ในนั้นนี่เป็นเวทย์วิชาลมอย่างหนึ่ง ยิ่งกว่านั้น ระดับของมันไม่ใช่น้อยๆแต่ฉินเฉาไม่สนใจ เขายังคงก้าวต่อไปตูม!การรวบรวมพลังของเสือขาวเร็วมาก มันอ้าปาก พร้อมกับพ่นแสงสีขาวออกมาแสงสีขาวนี้พัดผ่านพื้น ทำให้แรงลมสร้างเป็นรอยแยกลึกอยู่บนพื้นสายลมหมุนวน ตามหลังแสงสีขาวเป็นเศษหินดินทรายที่ถูกพัดรวมตัวเป็นทอร์นาโดเล็กๆ พัดขวางมา“ฝ่ามือวัชระ!”มือขวาของฉินเฉาที่รวบรวมพลังของวัชระเฉือนคมไว้ รวมกับพลังของฝ่ามือพระโพธิสัตว์ ในขณะที่แสงสีขาวถูกพ่นออกมา เขาก็ฟาดฝ่ามือนี้ออกไปตูม! พื้นระเบิดเป็นหลุมไท่ซิวถึงกับมองเซ่อไป เขาไม่คิดว่าเพียงแค่ฉินเฉาฟาดฝ่ามือออกมา ก็ทำลายพลังที่เสือขาวพ่นออกไปได้เขาไม่รู้ว่าก่อนที่ฉินเฉาจะมาบู๊ตึ๊งนี้ เขาได้ไปขอให้หูเกอสอนให้โดยเฉพาะฉินเฉาคิดว่า สิ่งที่เขาต้องเผชิญในปัจจุบันและอนาคตมีมากมายทั้งยังวุ่นวายสับสน ดังนั้น เขาจึงต้องค้นหารูปแบบการต่อสู้ของตัวเองให้ได้ก่อนไม่อย่างนั้น ต่อให้จะมีพลังมากมายแค่
