ีเหมือนกันหมดเลยหรือไง?”“ได้ยินมาว่านายสังหารอัศวินแห่งโทสะ ฉันรู้สึกสนใจอย่างมาก จึงได้มาดู”สกอฟิลด์มองไปที่ฉินเฉา จากนั้นก็ส่ายหัวอย่างดูถูก “แต่ใครจะรู้เมื่อได้เห็น ฉันกลับผิดหวังมาก นายมันไม่ต่างกับขยะ”“ใครเป็นขยะ ลองดูเดี๋ยวก็รู้!”ท่าทางอวดดีของฝั่งตรงข้าม ทำให้ฉินเฉาโมโหขึ้นมาเขาฟันกระบี่หยินหยางราชันย์มารออกไป พร้อมกันนั้น จันทร์เสี้ยวสีดำก็ลอยออกมา“กระบี่ราชันย์มาร กระบวนท่าจันทร์เสี้ยว!”จันทร์เสี้ยวนี้มีขนาด 7 – 8 เมตร ลอยตัดอากาศมา ท่าทางดูน่าหวาดกลัวอย่างมากแต่สกอฟิลด์ไม่ขยับ เขาหยิบไม้กางเขนของตนออกมาขวางไว้หน้าร่างแกร๊ง!เหมือนกับเคาะระฆัง จันทร์เสี้ยวสีดำปะทะกับไม้กางเขนขนาดใหญ่ จากนั้นก็ระเบิดออก หายไปไม่เหลือหลอ แต่เมื่อมองไปทางสกอฟิลด์ เขาไม่เป็นอะไร รอยข่วนสักนิดยังไม่มีบนไม้กางเขนนั่น“อ่อนแอเกินไป”เขาส่ายหัว “ไม่ทำให้ฉันสนใจที่จะต่อสู้ด้วยเลยสักนิด”“บัดซบเอ๊ย!”ฉินเฉาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับรวมร่างเข้ากับคชสารปีศาจถุงมือสีขาวปรากฏขึ้นบนมือเขา“ในเมื่อไม่ชอบอาหารเรียกน˺าย่อย งั้นก็กินจานหลักเลยแล้วกัน!”ฉินเฉาต่อยหมัดออกไป เกิดเป็นพายุไซโคลนสีดำ ลอยเข้าไปหาสกอฟิลด์บาทหลวงที่อวดดีคนนั้น ยกไม้กางเขนของตนขึ้นเปรี้ยง!หมัดของเขาปะทะเข้ากับกางเขนยักษ์ พื้นที่ใต้เท้า ยุบลงไปหลายเมตร“ต่อให้ใช้วิธีนี้ ก็ยังเป็นขยะอยู่วันยังค˹า”สกอฟิลด์ยิ้ม ไม้กางเขนในมือสั่นพลังที่น่าตกตะลึ
