มามีชีวิตใหม่เขาก็นับถือฉินเฉาอย่างมากขณะเดียวกัน เขาก็รู้ว่าคนคนนี้ไม่สามารถตอแยได้“ผู้อำนวยการ ทำไมคุณไม่จัดการเขาล่ะ”หมอคนนี้ยังคงไม่รู้เรื่อง“เจ้าโง่นี่!” ผู้อำนวยการหวังด่าออกมา “จัดการบ้าอะไร กับหมอที่สุดยอดอย่างนั้น เขากำลังทำให้โรงพยาบาลของเรามีชื่อเสียง! แต่ว่าน่าเสียดายที่ไม่รู้ว่าเขาทำงานที่ไหน ไม่อย่างนั้นฉันจะต้องดึงเขามาที่โรงพยาบาลของเราให้ได้ แล้วจากนั้น โรงพยาบาลของเราก็จะมีชื่อเสียงมากยิ่งขึ้น…..”เมื่อหมอชายได้ฟัง ก็พลันเข้าใจว่าเขาไม่ใช่คนของโรงพยาบาลนี้!“ผู้อำนวยการ เขามาจากไหน!”“ฉันก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเขาเป็นเพื่อนกับหมอหู ไม่รู้ว่าเสี่ยวหูไปรู้จักกับคนร้ายกาจอย่างนั้นจากที่ไหน”ผู้อำนวยการหวังพูดจบก็เดินส่ายขาที่สามจากไป ทิ้งหมอชายไว้ข้างหลังที่ยังคงยืนสงสัยอยู่ความเร็วในการรักษาของฉินเฉาเร็วมาก ทั้งยังร้ายกาจมากด้วย ไม่ว่าจะเป็นโรคที่ร้ายแรงแค่ไหน เพียงผ่านมือเขา แค่สองนาทีก็เสร็จแล้วโดยเฉพาะคนไข้ที่เป็นมะเร็งที่สมอง เซลล์มะเร็งนั้นได้ถูกลมปราณของฉินเฉาทำลายไป เมื่อเขากลับออกมาจากห้อง กลุ่มคนไข้พากันโห่ร้องออกมา“สุดยอดคุณหมอ…..”“สมกับเป็นสุดยอดคุณหมอจริงๆ ริดสีดวงของฉันที่รักษามาหลายปีก็ไม่หายสักที เพียงแค่เขาลูบ จากนั้นฉันก็ดีขึ้นทันตาเลย!”“ฉันก็ด้วย ฉันเป็นริดสีดวงทวาร แต่เพียงแค่เขาลูบ ฉันก็หายทันทีเลย!”ฟังเหล่าคนไข้คุยกัน ฉินเฉาพลันรู้สึกหดหู่ลูบ ลูบลุงพวกเอ
