ากลืนน˺าลาย มองไปที่ซูจีที่ยืนกัดฟันอยู่ รีบอ้าปากพูดโดยไม่มีเสียงให้เธอฟังเพื่อนที่ทำงานเก่าซูจีชูนิ้วกลางให้ฉินเฉา“ฉินเฉา นายไม่ได้ติดต่อหาฉันนานแล้วนะ”ฉินเฉาไม่รู้จะแก้ตัวกับหลี่เสวี่ยในตอนนี้ยังไงดี ความรู้สึกขมขื่นที่ซ่อนไว้ข้างในของเธอนั้นเป็นความจริงที่ไม่อาจต้านทานได้ “อันที่จริงแล้วมันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น นายมีผู้หญิงหลายคน แล้วนายจะจำแม่หม้ายอย่างฉันได้ยังไงล่ะ จริงมั้ย ฮ่าๆ …..”คำพูดดูถูกตัวเองของหลี่เสวี่ยนี้ ทำให้ฉินเฉาต้องเจอกับช่วงเวลาที่เลวร้ายมือเล็กๆ ของซูจีที่มีพลังของคชสารปีศาจเก้าเร้นลับ กำลังบิดหูฉินเฉาอยู่ฉินเฉาต้องทนต่อความเจ็บปวด ทั้งยังต้องปลอบหลี่เสวี่ย“ผู้จัดการหลี่ อย่าพูดอย่างนั้นเลยครับ ปัจจุบันนี้ผมยุ่งจริงๆ ไม่มีเวลาว่างเลย!”“เอาล่ะ ฉันรู้ว่านายมีคุณธรรม ฉันเข้าใจ”คำพูดของหลี่เสวี่ย ทำให้ฉินเฉาหมดแรงบิดามีคุณธรรมอะไรที่ไหนกัน……“ที่ฉันโทรหานายเพื่อที่จะสวัสดีปีใหม่กับนาย ทั้งยังถือโอกาสบอกนายด้วย ตอนนี้ฉันออกจากบริษัทเหยี่ยวฟ้าแล้ว ตอนนี้ฉันตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ นายสนใจจะมาช่วยฉันมั้ย?”“บริษัทของผู้จัดการหลี่! ไม่สิ หลังจากนี้ผมต้องเรียกคุณว่าประธานหลี่!”“นายจงใจเหน็บแนมฉันใช่มั้ย?” หลี่เสวี่ยพูดอย่างไม่พอใจ “แล้วก็ ให้นายเรียกฉันด้วยชื่อ หลี่เสวี่ย ฉันไม่ชอบให้นายเรียกผู้จัดการหลี่ประธานหลี่อะไรนั่น”“เอิ่ม ประธาน หลี่เสวี่ย”“นี่นายตั้งใจจะทำให้ฉันโมโ
