มะพวกนี้“หยุด!”ขณะที่ทั้งสองฝั่งกำลังจะปะทะกัน ฮ่าวเทียนก็ได้ยืนขึ้น พร้อมกับตะโกนออกมา“กลับมาให้ข้า พวกเจ้าอยากจะเป็นพวกไร้ยางอายอย่างพวกปีศาจหรือไง ไม่เห็นกฎอยู่ในสายตาแล้วเหรอ?”ฮ่าวเทียนมีสีหน้าซีดเซียว พยายามห้ามเลือดให้ตัวเองมือของเขากุมแขนข้างที่ขาด กัดฟัน พร้อมกับพูดอย่างเย็นชา“ศิษย์พี่…”ฮ่าวเยว่หน้าถอดสี เหมือนกับพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ เธอกัดริมฝีปากจนห้อเลือด “แขนของท่าน…..”“ฮึ่ม แขนที่ขาดนี้ สักวันข้าจะมาเอาคืน!”ฮ่าวเทียนข่มเพลิงแค้นในใจ จ้องไปที่ฉินเฉาอย่างเย็นชา “วันนี้พวกเราเขาซูซานพ่ายแพ้ ครั้งนี้จะปล่อยพวกเจ้าไป เมื่อเจอกันครั้งหน้า นั่นจะเป็นเวลาตายของเจ้า พวกเราไป!”หลังจากพูดจบ กระบี่สังสารวัฏก็ลอยขึ้น เขาขึ้นไปเหยียบบนกระบี่ พร้อมกับท่องกระบี่สายลมจากไปศิษย์คนอื่นๆ เมื่อเห็นคำประกาศของศิษย์พี่ของตน ก็ท่องกระบี่สายลมจากไปเช่นกันฮ่าวเยว่ท่องกระบี่จากไปเป็นคนสุดท้าย แต่ก่อนที่เธอจะจากไปเธอมองมาที่ฉินเฉาอย่างอาฆาตเขามีศัตรูเยอะแล้ว ฉินเฉาไม่สนใจกระทั่งเจ้าแม่หวังหมู่ยังเป็นศัตรูกับเขา เขาก็ยังไม่กลัวเลย“นายท่านฉิน ปลอดภัยใช่มั้ยคะ?”เสี่ยวไป๋เป็นห่วงกับสารรูปที่น่าสมเพชของฉินเฉา“ฉันไม่เป็นไร แค่บาดเจ็บนิดหน่อย”ฉินเฉาโบกมือ เขากำลังคิดเรื่องของอิงเทียนตัวเขาเป็นอิงเทียนเซียนซวนอะไรนั่นอย่างที่เทาเที่ยพูดจริงๆเหรอ? (เซียนซวน เป็นเหมือนกับคำย่องชนิดหนึ่งเหมือนกับเจินเหรินซ่า
