บทที่ 49 ความแข็งแกร่งที่เพิ่มมากขึ้น
ภายในห้องปรุงยา เตาไฟกลืนกินที่ดูทรุดโทรม บัดนี้กลับเปล่งประกายราวกับได้รับการชุบชีวิตใหม่ ข้างเตามีเบาะรองนั่งสีเหลืองตุ่น ๆ วางอยู่ ซึ่งก็เปล่งประกายเช่นกัน แต่หลี่ลี่จำได้ชัดเจนว่า ครั้งแรกที่เข้ามาในห้องปรุงยานี้ ไม่เคยมีเบาะรองนั่งเช่นนี้มาก่อน
หลี่ลี่รีบเดินเข้าไปดู บนเบาะรองนั่งนั้นมีตำราเล่มหนึ่งวางอยู่ ปกตำรามีอักษรตัวโตสามคำ – “ตำรากาญจน์ศิลา”
หลังจากก้าวสู่การเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว พลังปราณที่ผู้ฝึกฝนต้องการในแต่ละขั้นล้วนกว้างใหญ่ไพศาลดุจท้องทะเล การยกระดับขอบเขตยิ่งต้องใช้พลังปราณมากขึ้นไปอีกหลายสิบเท่า หรือกระทั่งร้อยเท่า หากไม่ใช่อัจฉริยะ ย่อมฝึกฝนได้เชื่องช้ายิ่งกว่าเต่าเดิน ยิ่งไปกว่านั้น บางคนอาจใช้ชีวิตทั้งชีวิตโดยไม่สามารถก้าวข้ามขอบเขตได้
ส่วนยาก็เป็นสิ่งเสริมที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ฝึกฝน สำหรับผู้ฝึกฝนในระดับที่สูงกว่า ยิ่งขาดไม่ได้ในการยกระดับขอบเขต
ยาสามารถชุบชีวิตคนตาย เสริมกระดูก สร้างสิ่งมหัศจรรย์จากสิ่งไร้ค่า ในหมู่ผู้ฝึกฝนมีคำกล่าวว่า “ยาเม็ดเดียว เทียบเท่าการฝึกฝนสิบปี”
แต่การปรุงยาย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย หากต้องการปรุงยา เตา ยา สูตรยา และไฟล้วนขาดไม่ได้
คุณภาพของยาสัมพันธ์กับความสำเร็จในการปรุงยา คุณภาพของเตาสัมพันธ์กับอัตราความสำเร็จในการปรุงยา คุณภาพของไฟสัมพันธ์กับประสิทธิภาพของยา แต่หากไม่มีสูตรยา ทุกอย่างก็ไร้ความหม