กระหน˹า หมุนวนเข้ากับตัวกระบี่ตัวกระบี่ยังไม่ฟันลงมา แต่ชิโยะก็รู้สึกเหมือนกับโลกกำลังพังทลาย“ร้ายกาจมาก…”ชิโยะเงยหน้าขึ้น มองขึ้นไปบนแสงสีทองบนอากาศ แล้วอดพูดชื่นชมออกมาไม่ได้แต่อย่างรวดเร็ว ร่างของเธอก็หายไป พร้อมกับปรากฏอยู่บนฟ้าลอยอยู่ตรงหน้าไป๋ลี่หมิง“แต่ว่าช้าเกินไป…..”หลังจากพูดจบ ดาบสังหารภูติในมือของเธอก็กดทับลงบนร่างที่เปล่งแสงสีทองของไป๋ลี่หมิง“ภูตผีร˹าไห้!”ดาบสังหารภูติของเธอปล่อยจันทร์เสี้ยวสีดำออกมา ฟันใส่ลำแสงสีทองของไป๋ลี่หมิงจากข้างบน“อ๊าก!”จันทร์เสี้ยวตัดผ่านแสงสีทอง พร้อมกับกวาดใส่ร่างของไป๋ลี่หมิงโชคดีที่ร่างกายของคนเขาซูซานแข็งแกร่งพอๆ กับกระบี่เหล็ก แต่ถึงอย่างนั้น บนร่างของไป๋ลี่หมิงก็มีเลือดสาดกระจายออกมา พร้อมกับร้องโหยหวน ตกลงกับพื้นชิโยะเก็บดาบสังหารภูติกลับมา พร้อมกับลงไปที่พื้น จ้องไปที่ไป๋ลี่หมิงที่กำลังนอนอยู่บนพื้น“แกแพ้”ชิโยะพูดออกมาเบาๆ“ปีศาจร้าย! ข้าจะฆ่าเจ้า!”ไป๋ลี่หมิงกัดฟัน อยากจะลุกขึ้นไปแก้แค้นและในตอนนี้ ชิโยะก็ได้ส่ายหัว พร้อมกับยกดาบยาวไปพาดไว้ที่คอของเขา“ขยับ ตาย!”“เจ้าพวกปีศาจน่าชัง…”เมื่อรู้สึกถึงความเย็นของดาบที่พาดอยู่ที่คอ ไป๋ลี่หมิงก็ไม่กล้าขยับ“หึหึ ดูเหมือนว่าใครแพ้ใครชนะจะรู้ผลแล้ว”ฉินเฉายืนกอดแขน พร้อมกับพูดกับฮ่าวเทียน “ศิษย์น้องของนายแพ้แล้ว”“ไป๋ลี่หมิง กลับมา!”ฮ่าวเทียนกัดฟัน แต่ก็ไม่มีวิธีอื่นไป๋ลี่หมิงแพ้ ที่จริงแล้วก็ไม่มี
