หว สบถออกมาคำหนึ่ง“ข้าจะคอยดูเจ้า!”ไป๋ลี่หมิงพูดอย่างเดือดดาล“ตาข้าแล้ว!”ฮ่าวเยว่ก้าวออกไป ท่าทางเกียจคร้าน“ศิษย์พี่ รอบสองนี้ ให้ข้าออกไป”“อืม” ฮ่าวเทียนพยักหน้า “ต้องลำบากศิษย์น้องลงมือแล้ว”“ให้ข้าจัดการเอง! ข้าไม่แพ้อย่างแน่นอน!”ฮ่าวเยว่พ่นลมออกจมูก พร้อมกับเดินไปที่กลางลาน“น้องฉิน ครั้งนี้ฉันไปเอง!”ฝ่าเซียงเพิ่งจะก้าวออกมาได้ก้าวเดียว ครั้งนี้ เสี่ยวไป๋เป็นคนยื่นมือมาขวางเขาไว้“ศิษย์พี่ฝ่าเซียง ครั้งนี้ ให้ฉันเองดีกว่า”เสี่ยวไป๋พูด พร้อมกับเดินไปข้างหน้าอย่างเกียจคร้าน “กับลูกกระจ๊อกพวกนี้ ไม่ต้องถึงมือคุณกับนายท่านฉินหรอก แค่ฉันก็พอแล้ว”“ปีศาจร้าย ช่างพูดจาใหญ่โตเสียจริง!”ฮ่าวเยว่ดูถูก พร้อมกับดึงกระบี่ของตัวเองออกมากระบี่ของเธอเปล่งแสงสีเงินออกมา เหมือนกับแสงจันทร์บนฟ้า“ตัวข้า ศิษย์รุ่นที่ 34 ของเขาซูซาน กระบี่นี้มีนามว่า ชางเยว่(จันทร์สีคราม) !”หลังจากพูดจบ กระบี่นี้ก็เปล่งแสงสีเงินเจิดจ้าขึ้น“ตัวฉันมีชื่อสั้นๆ ตัวเดียวว่า ไป๋” ชื่อของเสี่ยวไป๋กะทัดรัดอย่างมาก “อาวุธไม่มี แต่ขอให้คุณหนูโปรดระวัง”“งั้นก็อย่ามาโทษข้าว่ารังแกคนไม่มีอาวุธล่ะ!”ฮ่าวเยว่พูด จากนั้นก็ใช้วิชาของเธอกระบี่พุ่งออกมา ตรงเข้าไปหาเสี่ยวไป๋“กระบี่กลายเป็นสายรุ้ง พุ่งทะยานราวกับดาวตก จงมา กระบี่สายรุ้ง!”กระบี่สายรุ้ง เป็นกระบวนท่าที่ศิษย์เขาซูซานแทบทุกคนฝึก ให้ส่งศิษย์เขาซูซานใครก็ได้มา พวกเขาเหล่านั้นล้วนแต
