“หึหึ พวกเจ้าสองคนอยู่ที่นี่จริงๆ”ชายคนหนึ่งยืนเอามือไขว้หลังเขาสวมชุดจอมยุทธ์ บนหน้าอกปักไว้ด้วยกระบี่สีทองเล่มเล็กๆทั้งตัวตั้งตรง อกผาย ไหล่ผึ่ง หน้าตรง คอตั้ง เชิดหน้าราวกับตัวเองนั้นเที่ยงธรรมคนคนนี้คือศิษย์หลักของเขาซงซาน ฮ่าวเทียน ด้านข้างของเขายืนไว้ด้วยลูกศิษย์ของเขาซูซาน เพียงแต่ฮ่าวเทียนใส่ชุดสีขาว ส่วนคนอื่นใส่สีน˺าเงินคนพวกนี้คือศิษย์สายใน ไม่ใช่ลูกศิษย์สายนอกธรรมดาทั่วไปนอกจากฮ่าวเทียนแล้ว ยังมีศิษย์ชายหญิงสองคนที่ใส่ชุดจอมยุทธ์สีขาวผู้หญิงก็สวย ส่วนผู้ชายก็ดูดี สองคนนี้คือ ฮ่าวเยว่และไป๋ลี่หมิง“ฮ่าวเทียน!”ฝ่าเซียงและไป๋เจี่ยวเจียวหมุนตัวมา กลับสังเกตเห็นว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ที่คนของเขาซูซานมาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังพวกเขา“ข้าตามหาพวกเจ้าอยู่นานมาก”มุมปากของฮ่าวเทียนแขวนขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ “แม้ว่าพวกเจ้าจะใช้เวทย์วิชาปกปิดตัวตนไว้ แต่ก็ไม่สามารถหนีไปจากเงื้อมมือของสัตว์อสูรชี้ทางของเขาซูซานของข้าได้!”หลังจากพูดจบ ฮ่าวเทียนก็แบมือออกในมือของเขา มีเข็มทิศสีทองอันเล็กๆ อยู่ ข้างบนนั้นมีเข็มกำลังชี้มาที่ร่างของไป๋เจี่ยวเจียวคนของกองถ่ายพากันมุงดูเรื่องสนุก พลางคิดในใจ พวกนี้เล่นอะไรกัน ทำไมถึงแต่งตัวได้โบราณแบบนี้!“ในเมื่อเจอกันแล้ว งั้นก็ไปหาที่เงียบๆ กันดีกว่า”ในใจฝ่าเซียงรู้สึกไม่มั่นใจ ฮ่าวเทียนคนนี้เป็นนายน้อยของเขาซูซาน ต่อสู้กับเขา ตัวเขามีความหวังที่จะชนะไม่สูงนัก
