็ไม่ปิดบังกัน ดังนั้นฉันจึงมีเรื่องอยากจะถามเธอ ฉันอยากให้เธอตอบตามความจริง!”“คุณ คุณถามมาเถอะ…”เฉินซินมีท่าทางกังวล ในใจรู้สึกว่าประโยคไม่ถูกต้อง ยังไงก็ตามด้วยความสามารถของเธอ ทำให้เธอละความสงสัย และแสดงต่อไปถ้าเป็นปกติ เมื่อนักแสดง แสดงไม่ตรงบท ผู้กำกับจะต้องตะโกนสั่งคัท!แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจ เพราะว่านักแสดงชายอันดับสองตรงหน้าเธอนี้ มีพื้นหลังที่ลึกล˺ายิ่งกว่านั้น เธอก็อยากจะรู้ว่าชายคนนี้ที่หลัวชิงหลินและเฉินซินพามา จะมีความสามารถแค่ไหน“ฉันชอบผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นเธอดีมาก… ฉันชอบ ฉันชอบเธอมาก ชอบมากจริงๆ …..”“…..ถ้า ถ้างั้นก็ดีแล้ว… ฉัน ฉันขอยินดีกับคุณด้วย…..”เฉินซินในตอนนี้มีท่าทางหดหู่ เศร้าใจ แต่ก็บังคับให้ตัวเองแสดงท่าทางร่าเริงออกมาอารมณ์ที่ซับซ้อนนี้ เธอแสดงออกมาทางสีหน้าได้อย่างง่ายดาย“ฉันควรจะทำยังไงดี?” ฉินเฉาก็เล่นต่อ แสดงสีหน้าสับสน“น่าโง่…” เฉินซินพูดอย่างอ่อนโยน “ก็ไปหาเธอสิ… ไปขอเธอแต่งงาน… ถ้า ถ้าคุณชอบเธอจริงๆ!”“ขอแต่งงาน?” ฉินเฉาเหมือนกับคิดอะไรบางอย่างได้ เขาเดินเข้าไป จับมือเล็กๆ ของเฉินซินที่ความเย็นซึมผ่านเข้าไปถึงกระดูก “จริงเหรอ?”“ก็ต้องเป็นอย่างนั้นสิ!” เฉินซินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็พูดว่า “คนเราชอบกัน ก็เป็นธรรมดาที่ต้องอยากจะอยู่ด้วยกัน… คุณต้องบอกเธอ บอกเธอไปว่าคุณรักเธอ…..”“ใช่แล้ว! เธอพูดถูก!”ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นก็พลันคุกเข่าลง พริบตานั
