องยอมแพ้ในสิ่งที่ต้องการ ดังนั้น พี่สาวซู ฉันจะแข่งกับเธออย่างยุติธรรม”“คุณหนูเหลียว” ซูจียิ้มให้เหลียวชาชา “ในฐานะผู้หญิง พวกเราไม่ง่ายเลยที่จะชอบใครสักคน แต่แน่นอนว่า อย่าให้การชอบใครสักคนต้องทำให้ตัวเองไม่มีความสุข”เธอพูดจบก็ชี้นิ้วไปที่ฉินเฉา พร้อมกับกัดฟันกรอด “ไม่อย่างนั้น ยิ่งเธอห่วงเขาเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจะไปหาคนอื่น! ผู้ชาย! แม้จะมีชามข้าวอยู่ในมือ แต่ก็ยังมองหาหม้อ! แล้วเจ้านี่ยังมีข้าวตั้งหลายชาม ยิ่งไม่อาจให้เขาเข้าใกล้หม้อ!”“เห็นด้วย เห็นด้วย!”เฉินซินที่ชอบเห็นโลกวุ่นวาย ยกมือเห็นด้วยฉินเฉารู้สึกหดหู่ พูดในใจว่า ครอบครัวเราคุยกัน เธอเป็นใครถึงได้มาเห็นด้วย“คือ… ฉันมีเรื่องจะพูด”หลัวชิงหลินมองไปที่ซูจี แล้วเปิดปากพูดว่า “ถ้านับเวลาแล้ว ถือว่าฉันรู้จักเขาก่อนคนอื่น เพราะว่าเราเป็นเพื่อนร่วมมหาลัยกัน”เธอถอนหายใจแล้วพูด “แต่ถ้าพูดตามน˺าหนักในใจของเขาแล้วเธอชนะ”“ฮิฮิ พี่สาว เธอบอกฉันได้มั้ยว่าตอนมหาลัย ฉินเฉาเป็นยังไง?”“ในตอนนั้นเขา…” แววตาของหลัวชิงหลินตกอยู่ในห้วงหวนรำลึก“ไม่ได้มีท่าทางหื่นกามอย่างนี้ ออกจะเป็นคนที่ซื่อตรงคนหนึ่ง แต่ตอนนี้ เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าตอนนั้น ทั้งยังหลายใจ”“จริง ผู้ชาย พอรวยแล้วชอบหลายใจ!”ซูจีกำหมัด พูดอย่างขมขื่น“ไม่มี ไม่มี!”ฉินเฉาเหงื่อแตก เอาจริงๆ ที่เขากลายมาเป็นเพื่อนกับหญิงสาวทั้งหลายเหล่านี้ ทั้งหมดล้วนแต่เป็นเพราะความบังเอิญทั้งนั้น บางทีตั้ง
