ช่วยเหล่าศิษย์พี่ทำอาหารเจบ่อย ๆ พวกเขาบอกว่าฝีมือฉันดีมาก”“โอ้?” ย่าของฉินเฉาได้ยินเข้าก็พลันสนใจ“พ่อหนุ่มเคยทำอาหารที่วัดไหนมาก่อนเหรอ?”“วัดเป่าไต้ เขาซงซานครับ”“วัดต้าฝู!”ย่าพูดอย่างเลื่อมใส “ฉันอยากจะไปดูสักครั้ง แต่ว่าด้วยอายุทำให้ต้องตัดใจไป”ย่าฉินเฉานับถือพุทธ วัดในจิงหยาง ไม่ว่าจะเป็นวัดอะไร ย่าของเขาไปมาหมดแล้วจากนั้น ฉินเฉาก็ยืนขึ้นแล้วพูดว่า“แม่ ป้า พี่ พวกคุณพักเถอะ ผมจัดการเอง”เขาชี้ไปที่หญิงสาวทั้งหลาย แล้วพูดว่า “เสี่ยวไป๋, ชิโยะ, ซูจี, บอสซู, วันนี้คงต้องรบกวนพวกเธอแล้ว จางเซียง ฉันต้องขอรบกวนนายทำอาหารเจสัก 2 – 3 อย่างให้กับย่าฉันด้วย ตอนนี้ท่านกินแต่ผัก”“เจ้าเด็กคนนี้!”แม่ของฉินเฉาถลึงตาใส่เขา “จะให้แขกทำอาหารได้ยังไง จริง ๆเล้ย”ในใจฉินเฉาพูดว่า โชคดีที่หยูลู่ไม่ได้เพิ่มปัญหาให้เขา ไม่อย่างนั้นเรื่องในครัว ให้หยูลู่จัดการคนเดียวก็เพียงพอแล้ว“คุณป้าคะ วันนี้คุณป้าพักเถอะค่ะ!”ซูจีเข้ามากอดแขนแม่ฉินเฉาไว้ กดเธอลงบนโซฟา “มีฉัน… มีพวกเราเหล่าลูกสะใภ้อยู่ ไม่จำเป็นต้องให้คุณป้าเข้าครัวหรอกค่ะ!”ซูจีพูด จากนั้นก็แอบถลึงตาใส่ฉินเฉาฉินเฉาอดหัวเราะออกมาไม่ได้จริง ๆมีพวกเราเหล่าลูกสะใภ้ นอกจากเธอกับเหลียวชาชาแล้ว เธอนับใครเข้าไปด้วยกัน“เด็กคนนี้ ทำไมถึงได้เกรงใจอย่างนี้…”“คุณป้า วันนี้คุณรอชิมรสชาติฝีมือพวกเราก็พอค่ะ”เสี่ยวไป๋พูดพร้อมกับดึงชิโยะเดินเข้าไปในครัวซูจีกับพวกก็ตาม
