การอะไรเสร็จแล้ว อย่าลืมมาล่ะ”“อืม…” ฝ่าเซียงไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ได้แต่มองจนฉินเฉาเดินจากไปส่วนไป๋เจี่ยวเจียวนั้นไม่สนใจอะไร เธอนอนบนเตียง กระดิกขาไปมา พร้อมกับดูทีวีเรื่อง “ตำนานนางพญางูขาว” อย่างสนอกสนใจยามฉินเฉาจากมา เขาช่วยทั้งสองคนปิดประตูด้วยเมื่อออกมาแล้ว เขาก็ไปที่ห้างที่อยู่ใกล้ ๆ เพื่อซื้อโทรศัพท์ใหม่สองเครื่องพร้อมเบอร์พวกเขาทั้งสองคนยังไม่มีโทรศัพท์ ทำให้ติดต่อกันลำบาก หลังจากที่คิดเรื่องนี้ เขาก็คิดจะซื้อโทรศัพท์ให้กับทั้งสอง และในตอนนี้เอง มือถือของเขาก็ดังขึ้น“นายท่าน! มีคนโทรมา…”ฉินเฉาดูเบอร์ที่โทรเข้ามา เชี่ย เป็นแม่เขาโทรมา“แม่ โทรมามีอะไรเหรอ!”“เจ้าเด็กสารเลว! ปีใหม่แล้วไม่รู้จักกลับบ้านกลับช่อง!” ในโทรศัพท์มีเสียงคำรามของหญิงวัยกลางคนดังมา“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น!”ฉินเฉารีบพูด “ผมมาถึงจิงหยางแล้ว ตอนนี้กำลังจะถึงบ้านแล้ว”“แกทำฉันเสียหน้าจริง ๆ! ญาติคนอื่นมาถึงที่นี่แล้ว แต่เจ้าเด็กบ้าอย่างแกยังไม่ถึงบ้านอีก!”“แม่ผมกำลังหาซื้อของขวัญกลับบ้านอยู่!”“ซื้อของขวัญ!” แม่ของเขาคำรามออกมา “แกรีบ ๆ เลย!ครอบครัวของลุงทั้งสองของแกมาถึงแล้ว พวกเขาไม่ต้องการของขวัญของแกหรอก! แต่ยังไงก็ตาม ถ้าแกจะซื้อ แกควรจะซื้อของขวัญให้หลาน ตอนนี้หลานสาวของแกสอบเข้ามหาลัยได้แล้ว แถมยังคะแนนดีอีก หาของขวัญดี ๆ ให้เธอด้วย!”“อืม รู้แล้วแม่ ผมจะรีบกลับ”ฉินเฉาวางสาย จากนั้นก็เริ่มคิดว่าจะซื้ออะไรดี
