นั้นก็หมุนตัว ตบปากหวังเต๋อเปียวจากนั้นก็ตวาดใส่เขา“ บัดซบ แกจะฆ่าฉันหรือไง! แกรู้มั้ยว่าคนคนนั้นเป็นใคร นี่เป็นคนที่แกควรไปหาเรื่องด้วยเหรอ!”“ทำไมถึงเป็นแบบนี้…”หวังเต๋อเปียวที่ถูกตบปากเซ่อไป ภรรยาของเขาก็ร้องออกมา“พี่ใหญ่ พี่ลงมือผิดคนแล้ว!”“หุบปาก! ที่ฉันตีน่ะถูกคนแล้ว!”ตัวหัวหน้าถีบใส่หวังเต๋อเปียว พร้อมกับกระทืบเขา“พี่ใหญ่ วันนี้เข้าใจผิดแล้ว”เขากระทืบหวังเต๋อเปียว จากนั้นก็หันมาพูดกับฉินเฉา “เจ้าหนูนี่มันตอแยพี่ใช่มั้ย ให้ผมสั่งสอนมันให้มั้ย”“อืม สั่งสอนสักตุ้บสองตุ้บก็พอ ให้มันจำไว้เป็นบทเรียน”ฉินเฉาไม่สนใจจะลงมือเอง เขาพาฝ่าเซียง และไป๋เจี่ยวเจียว เดินจากไปพร้อมกับส่ายหัวขณะที่เดินผ่านหวังเต๋อเปียว ไป๋เจี่ยวเจียวก็เตะใส่เขาที่หลัง เตะจนหวังเต๋อเปียวกรีดร้องออกมา“ร้องหาพ่อแกเหรอ!”ตัวหัวหน้าเตะใส่เขา ทำให้หวังเต๋อเปียวต้องรีบเอามือปิดปาก“หลวงจีนทุศีล เห็นหรือยัง”ฉินเฉานำพวกเขาเดินออกมาจากซอย ขณะที่รอรถเช่าผ่านมา เขาพูดขึ้นว่า “ในสังคมนี้ คนบางคนก็เหมือนกับหมา ต่อให้นายไม่ไปยุ่งกับมัน มันก็จะกัดนายอยู่ดี การจัดการกับคนแบบนี้ อย่าลังเล แล้วหักขามันทิ้งเลย”
