“บ้าไปแล้ว เหล็กยังงอ?”คนพวกนั้นพากันร้องลั่นออกมา “ต้าหนิว ไปเอามีดมา! บิดาไม่เชื่อว่ามีดจะทำอะไรมันไม่ได้!”พอเห็นแบบนี้ฉินเฉาอดไม่ได้ เดินเข้าไป“ว่าไง ฉันว่าพวกแกทำเกินไปแล้ว!”“แกเป็นใคร?”หัวหน้าหันกลับมาถามอย่างไม่พอใจ “รีบไสหัวไปซะ! ที่นี่เป็นถิ่นของพวกเราตี้หลง ไม่ใช่เรื่องที่แกจะเข้ามาสอด!”“โอ้โห!” ฉินเฉาร้องออกมาอย่างสนใจในตัวแก๊งตี้หลง “ แค่คนงานไม่กี่คน กล้าตั้งตัวเป็นแก๊งมาเฟีย ฉันอยากจะรู้นัก ว่าแก๊งตี้หลงอะไรนี่ มันเป็นแก๊งสวะแบบไหน”“ บัดซบรนหาที่ตายนักนะ! ”เมื่อได้ยินคนดูถูกกลุ่มคนงานพากันเดือดดาลขึ้นมาทันที ในมือถือท่อเหล็ก เดินเข้าใส่ฉินเฉา“ จริง ๆ เลย เพิ่งลงจากรถไฟ ก็ได้ออกแรงซะแล้ว”ฉินเฉาดัดคอจนเสียงข้อต่อดังกร๊อบแกร๊บออกมา“ไอ้เวรนี่ วอนซะแล้ว!”เหล่าคนงานพากันวิ่งเข้าใส่ฉินเฉา ท่อเหล็กในมือฟาดใส่ไหล่ของเขาแกร๊ง!ท่อเหล็กหลุดมือ แขนคนงานฝั่งตรงข้ามชา แขนสั่นไม่หยุด“นี่ก็ด้วย!”“ไสหัวไป!” ฉินเฉาเตะเท้าออกไป เตะชายคนนั้นกระเด็นไปไกลจนชนเข้ากับเสาหินของสถานี พร้อมกับเศษหินที่แตกออก“แค่ก!” ชายคนนั้นกระอักเลือดออกมา คุกเข่าลงช้าๆ“ อะ ไอ้สารเลว…”เหล่าคนงานพากันมองมาที่เขาไม่กล้าลงมือ ได้แต่ล้อมฉินเฉาไว้“เมื่อพวกแกไม่กล้า งั้นฉันจะเป็นคนเริ่มเอง”ฉินเฉาเดินเข้าไปหาตัวหัวหน้าที่ชื่อว่าตี้หลง“หาที่ตาย!”ในตอนนี้เอง ชายที่เรียกว่าต้าหนิว ก็ได้ส่งมีดยาวเจ็ดนิ้วให้กับตัวหัวหน้าตัว
