วัสดีปีใหม่ครับ”หลังจากที่กลับเข้ามาในโบกี้ ไม่รู้เพราะว่ากลัวฉินเฉา หรือว่าหวังผีซือ ผู้คนที่อยู่ในโบกี้ไม่ว่าจะนั่งพื้น หรือยืนอยู่ ต่างไม่มีใครกล้าไปวุ่นวายกับซูเฟย“แล้วพวกแจ็กเกตดำพวกนั้นล่ะ?”เมื่อเห็นเพียงฉินเฉาที่กลับมาคนเดียว ซูเฟยจึงถามออกมา“กลัวผมจนหนีไปแล้ว”ฉินเฉาพูดอย่างไม่ใส่ใจ “วิ่งไปซ่อนอยู่ตู้อื่นแล้ว”“รีบนั่งเร็ว อย่าไปยืนขวางทางคนอื่น” ซูเฟยตบที่นั่งข้างๆ เธอ“อืม ได้ ผมชอบนั่งกับสาวสวยอยู่แล้ว”ฉินเฉาพูดหยอก แล้วนั่งลง“นายนี่นะ จะทำตัวดีๆ สักวันไม่ได้หรือไง ไม่รู้ว่าน้องสาวฉันตาไม่ดีหรือไง ถึงได้ชอบคนอย่างนาย”“บอสซูพูดอย่างนี้ได้ยังไง!” ฉินเฉาตบหน้าอกตัวเองแล้วพูด “ชายหนุ่มที่ยอดเยี่ยมอย่างผมที่ส่องสว่างราวกับแสงไฟบนยอดประภาคารจะไปหาได้จากที่ไหนอีก!”“ขี้โม้” ซูเฟยกลอกตาใส่ฉินเฉา “อย่างนาย แค่หลอดไฟในห้องน˺าก็หรูแล้ว ทำมาเป็นพูดดี”คำพูดที่ร้ายกาจของซูเฟย ทำให้ฉินเฉาพูดไม่ออกเขานั่งลงอย่างเรียบร้อย ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรดีทั้งสองคนเงียบอยู่นาน แล้วอยู่ๆ ซูเฟยก็เปิดปากพูดขึ้นมาว่า“ฉินเฉา ปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว ฉันมีสวัสดิการจะให้”“อ่า? สวัสดิการอะไร?”ฉินเฉามีแรงขึ้นมาทันใด “เงินเหรอ? อั่งเปา? หรือว่าโบนัส?”“พวกนั้นล่ะก็ ไม่มีหรอก” ซูเฟยพูดออกมา จากนั้น ฉินเฉาก็รู้สึกว่ามีอะไรตกลงมาที่บ่าของเขา “เดินทางอย่างนี้ ฉันเหนื่อยมาก… ขอพักหน่อย…..”“เอิ่ม…” ฉินเฉาตัวแข็งไปนิดหน่อย “อื
