องแกดีเหมือนกันนี่!”ฉินเฉาฉีกยิ้ม พร้อมกับพุ่งเข้าใส่พาลาดินคนที่สี่คิเมร่าเป็นเพียงคนเดียวที่เหลือรอด เขาเห็นว่าฉินเฉาพุ่งเข้ามาหาตน ก็พลันรู้สึกกลัว ปีกข้างหลังโบกสะบัด บินขึ้นไปบนท้องฟ้า ต้องการหนี“อยากจะหนีอย่างงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเหยียบขึ้นไปบนกระบี่หยินหยางราชันย์มาร ไล่ตามไปทันทีความเร็วของกระบี่บิน ไม่รู้ว่าเทียบกับมนุษย์วิหคตัวนี้แล้วเร็วกว่ากี่เท่าทันใดนั้นเขาก็ไล่ตามคิเมร่าทันฉินเฉาจับปีกของเขาไว้ กระโดดเหยียบหลังของเขา จากนั้น ก็ใช้มีดสั้นแทงใส่คอของเขา หวังจะตัดหัวเขาให้แยกจากกัน“อ๊ากกก!”คิเมร่ากรีดร้องเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้น ร่างกายก็ตกลงไปที่พื้นพาลาดินคนนี้ มีเปลวเพลิงลุกท่วมไม่หยุด ท่าทางน่าสมเพชอย่างมาก“เรียบร้อย”ฉินเฉาเก็บมีดสั้นกลับ “ตั้งแต่ที่ก้าวเข้ามาที่นี่ แกคิดว่าที่นี่อยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไปอย่างงั้นเหรอ?”“เจ้านอกรีต…”อาร์กัสกระอักออกมา มองไปที่คิเมร่าที่กรีดร้องอยู่กับพื้น แล้วพลันหัวเราะออกมา“ฮ่า ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ ๆ …”“ตาแก่นี่บ้าไปแล้ว”ฉินเฉายืนมองอาร์กัสหัวเราะอย่างชั่วร้าย ไม่รู้ว่ากล้ามเนื้อตรงไหนของเขาผิดปกติ“ทำไมฉันถึงหัวเราะอย่างงั้นเหรอ? ก็หัวเราะให้กับเวลาตายของแกยังไงล่ะ!”อาร์กัสชี้ไปที่คิเมร่าที่กำลังถูกเปลวเพลิงท่วม แต่ก็ยังไม่ตาย แล้วพูดขึ้นว่า “เพราะว่าผลงานของฉัน หัวหน้าผู้ตัดสินผู้ยิ่งใหญ่ประสบความสำเร็จยังไงล่ะ!”ฉินเฉามองไปที่คิเมร่าที่อยู่ที่พ