ี้ใช่มั้ย?” เมื่อมือถือถูกยื่นมา เสียงของซูเฟยก็ดังออกมา“ครับ เท้าซูจีเคล็ดนิดหน่อย ผมคิดว่าเธอคงกลับไม่ได้ คืนนี้”“นายต้องดูแลเธอให้ดีนะ” เสียงของซูเฟยดูไม่เหมือนเดิม “แล้วก็เธอมีปัญหาอยู่อย่าง เธอชอบนอนละเมอ ดังนั้น นายต้องระวังทั้งคืนอย่าปล่อยให้เธอเกิดอันตราย เข้าใจมั้ย”“อ๊า? ละเมอ? รู้แล้วครับ บอสซูวางใจ ที่จริงแล้วก็แก้ได้ง่าย ๆ โดยให้ผมมัดเธอไว้ ฮ่าๆ!”“นายกล้าเหรอ!” ซูเฟยพ่นลมออกจมูก “ฉัน ถ้าฉันรู้ว่านายรังแกน้องสาวฉันล่ะก็ นายตาย!”จากนั้น ซูเฟยก็วางสายไปฉินเฉาหัวเราะออกมา แต่ซูจีที่อยู่ใต้ร่างของเขากลับกำลังถลึงตาใส่เขา “คนเลว นายบอกว่าอะไรนะ จะมัดฉันอย่างงั้นเหรอ?”“จะไปทำอย่างนั้นได้ยังไง!” ฉินเฉาหอมแก้มเธอ “เป็นเธอต่างหากที่มัดฉันไว้…”ซูเฟยโทรหาฉินเฉา ทำให้เขาพลันเกิดสนใจขึ้นมา ทั้งสองคนสวมเพียงชุดชั้นใน แล้วก็เริ่มเสียดสีกัน“สาวน้อย ในอดีต เธอกับพี่ของเธอ เล่นกันอย่างนี้ใช่มั้ย?”“นาย นายตาย”ซูจีหน้าแดงกับเรื่องน่าอายในอดีต ทำไมเธอต้องถูกล้ออย่างนี้ด้วย!เป็นเพราะเจ้าฉินเฉาน่าตายนี้ มันน่าโมโหจริง ๆ ดันถามเรื่องน่าอายพวกนั้นขึ้นมาซะได้!ยังไงก็ตาม เทียบกับความรู้สึกที่เล่นกับพี่ของเธอแล้ว ตอนนี้กลับรู้สึกร้อนแรงกว่าไม่รู้กี่เท่าอุณหภูมิของทั้งสองเพิ่มสูงขึ้น ฉินเฉาเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่เตรียมถอดกางเกงใน จากนั้นก็แทงเข้าใส่แต่ในตอนนี้เอง เสียงที่คุ้นเคยก็พลันดังขึ้นข้างหู“