“นายเป็นใคร?”ฉินเฉาไม่รู้จักชายคนนี้“ แน่นอนว่านายท่านฉินจะต้องไม่รู้จักคนไม่สำคัญอย่างผม” ชายคนนั้นพูดอย่างประจบ “ผมชื่อกังสื่อ เข้าร่วมกับพี่ชวน เป็นหนึ่งในลูกน้องของพี่ตง ที่เป็นลูกน้องของพี่ชวน”ลูกน้องของลูกน้อง… นอกจากหลิวชวนแล้ว คนอื่นฉินเฉาไม่รู้จักใครเลยยังไงก็ตาม ในเมื่อเป็นคนของหลิวชวน ฉินเฉาก็จะไม่จัดการเขา“ในเมื่อเป็นคนของเสี่ยวชวน ครั้งนี้ฉันจะปล่อยนายไป ครั้งหน้าก็ช่วยจำใส่สมองไว้ด้วยล่ะว่าอย่าได้สร้างปัญหาอีก โดยเฉพาะการกระทำโง่ ๆ ที่เอาแต่รนหาเรื่อง ฉันไม่อยากจะเห็นว่าวันหนึ่งพวกนายเข้าไปอยู่ในคุก”“นายท่านฉิน ครั้งนี้พวกเราถูกชวนมา ถูกชวนมา” คนที่เรียกว่ากังสื่อรีบบอกคนของเขา “เร็ว รีบเอาเจ้าอ้วนน่าตายนี่ออกไปจากที่นี่ อย่าให้มันทำให้ที่ของนายท่านฉินสกปรก”จากนั้นเขาก็หันกลับมาพูดประจบว่า“นายท่านฉินวางใจได้ หลังจากนี้ที่นี่จะไม่มีใครกล้ามาสร้างปัญหาวันนี้ผมกังสื่อผิด อยากจะขอเลี้ยงนายท่านฉินเป็นการไถ่โทษที่โรงแรมแอนโทนี่”“ไม่ต้อง ฉันยังมีเรื่องต้องทำ”ฉินเฉาโบกมือ เดินไปหาจักรยานของเขา “นายไปดื่มเถอะ เมาแล้วก็อย่าสร้างเรื่องล่ะ”“นายท่านฉินโปรดวางใจ เดินทางระวังด้วยครับ!”กังสื่อมองจนกระทั่งฉินเฉาจากไป เขาถอนหายใจ เขาอดไม่ไหวจนต้องเตะใส่กระบองไฟฟ้าหวังอีกครั้ง“สวะเอ๊ย เกือบทำให้บิดาต้องตาย! บัดซบ! เจ้าโง่นี่ลากมันขึ้นรถแล้วค่อยจัดการมัน!”จากนั้น เขาก็หันมาพูดกับจางลี่ “
