เพื่อไม่ให้เขาเกลียด เธอถึงกลับลบความทรงจำเกี่ยวกับตัวเองออกไปเลยงั้นเหรอ?หลังจากหู่ชิงหันไปหยาดน˺าตาก็ไหลออกมาจากตาของเธอยัยเด็กโง่ เป็นอย่างนี้แล้วเธอจะมีความสุขจริงเหรอ?“ เธอคือลูกสาวของหู่ชิงใช่มั้ย?”ฉินเฉารู้สึกถึงลิ้นของจิ้งจอกน้อยที่เลียใบหน้าของเขาอยู่ เขาอดไม่ได้ที่จะลูบหัวของเธอ “คงไม่ใช่หรอก เพราะเธอเกือบจะเป็นจิ้งจอกเก้าหางแล้ว แต่แกเป็นแค่จิ้งจอกน้อยหางเดียว! ยิ่งกว่านั้น เธอยังทรงเสน่ห์กว่าแก เป็นสาวสวยที่โตเต็มที่”จิ้งจอกน้อยเหมือนกับอิจฉา และ โกรธ งับนิ้วฉินเฉาเข้าให้“อ๊า! แกกล้ากัดฉันงั้นเหรอ!”แม้ว่าจะมีพระสูตรหัวใจเพชรป้องกัน ไม่ได้รู้สึกเจ็บ แต่ฉินเฉาก็ยังสะบัดนิ้วให้หลุดจากปากจิ้งจอกตัวนี้ “มาดูสิ ว่าแกจะกล้ากัดอีกมั้ย!”จิ้งจอกน้อยครางหงิง ๆ แล้วฟุบลงบนไหล่ฉินเฉาอย่างเชื่อฟังฉินเฉาพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นก็เดินไปทางที่พวกเล่ยจื่ออยู่“เล่ยจื่อ ลำบากนายแล้ว”เขารับกล่องเหล็กจากมือเล่ยจื่อ “กล่องนี้ มีแต่จะนำความเจ็บปวดมาให้”เมื่อเขาพูดจบ เขาก็ส่งกล่องให้กับชีที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ “ให้มืออาชีพดูแลดีกว่า”“พี่ฉินร้ายกาจมาก!”เล่ยจื่อคุกเข่าให้กับฉินเฉา “ผมเล่ยจื่อไม่มีความปรารถนาอื่นต้องการเพียงแค่ให้พี่ฉินรับผมเป็นศิษย์! หลังจากนี้จะเสิร์ฟน˺าเสิร์ฟชาให้ขึ้นเขาลงห้วย! ผมเล่ยจื่อก็เต็มใจ!”“พูดบ้าอะไร”ฉินเฉายื่นมือดึงเล่ยจื่อขึ้นมา “ฉันไม่รับศิษย์ ต่อให้รับศิษย์ นายก็แก่เกิน
