“นี่…” เจียงเว่ยตบหน้าผากของตัวเอง ยิ้มอย่างแปลกประหลาดเขาเริ่มหัวเราะเสียงดังและดุร้าย “ฉินเฉา เอ๊ย ฉินเฉา แกนี่มันโง่เหมือนกับหลัวเต๋อไม่มีผิด จัดการเรื่องราวด้วยกำลัง”เขาเอามือกุมหน้าอก แล้วพูดว่า “นิกายเหยียนลั่วของเรา หนึ่งในหกนิกายของเส้นทางปีศาจ แม้ว่าจะไม่ใช่นิกายที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็ไม่มีใครกล้ารุกราน รู้มั้ยว่าทำไม นั่นเป็นเพราะว่าเรามีอาวุธผู้ฝึกตนต้องห้ามยังไงล่ะ! ทุกคนล้วนหวาดกลัวสิ่งนี้! แต่ไม่คิดว่าเมื่อเวลาผ่านไป ศิษย์ในนิกายจะกลายเป็นโลภมากและหวาดกลัวต่อความตาย และได้ละทิ้งอาวุธผู้ฝึกตนต้องห้ามนี้”เมื่อพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเฉินตงข้างหลังก็พลันบิดเบี้ยว“ตอนนี้ฉันจะให้แกได้เห็น ว่าอาวุธผู้ฝึกตนต้องห้ามของนิกายเหยียนลั่วของฉัน ร้ายกาจแค่ไหน!”จากนั้น เจียงเว่ยก็ยื่นนิ้วออกมา กราชากผิวหน้าของตัวเองออกมาหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด แต่สีหน้าของเขายังคงแสดงออกถึงความสุข“ผีร้ายแห่งนรก! ด้วยเกียรติและวิญญาณของข้า เจียงเว่ย! ขออัญเชิญเจ้า!”เมื่อน˺าเสียงของเขาจบลง หนังหน้าในมือเขาก็ค่อย ๆ ตกลงพื้นช้าๆตูม!ในพื้นทรายนี้ พลันปรากฏต้นหนามสีดำขึ้น และค่อย ๆ สูงขึ้น จนสูงกว่าห้าเมตรขณะเดียวกัน กิ่งก้านทั้งหลายของมันก็บิดเป็นเกลียว พันร่างของเจียงเว่ยจนถึงคอ แขวนเขาไว้ในอากาศกิ่งก้านพวกนี้เต็มไปด้วยพลังของปีศาจที่น่ากลัว ไม่นาน เลือดและเนื้อของเจียงเว่ยก็เริ่มแห้งเหี่ยว เหมือนถูกดู
