ฉินเฉาลุกขึ้นนั่งอย่างช้า ๆ แต่ก็ยังคงจูบกับหู่หลี่ลี่อย่างดื่มด˹า เขากอดหู่หลี่ลี่เข้ามาในอ้อมแขนโดยไม่รู้ตัว เหมือนกอดกับคนรักที่คบกันมาหลายปีหู่หลี่ลี่ใจเต้นแรงลืมเรื่องที่กำลังจูบกันอยู่ รู้สึกเหมือนวิญญาณถูกดูดออกไปจากร่างแก่นปีศาจในร่างของฉินเฉาเริ่มสงบและเสถียร จังหวะการเต้นของหัวใจเริ่มสัมผัสได้หู่หลี่ลี่เลิกคิ้ว เธออยากจะหลุดออกจากอ้อมกอดของฉินเฉาเพราะว่าพลังอสูรในร่างของเธอ เหมือนกับกำลังไหลเข้าไปในปากของฉินเฉาไม่หยุดพื้นฐานฝึกตนขั้นสร้างรากฐานของสัตว์ตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ จะไปมีแรงต้านพลังดูดราวกับสัตว์ประหลาดของฉินเฉาได้ยังไง!ส่วนมือของฉินเฉานั้นกลับกราชับกอดแน่นขึ้น ไม่ให้เธอดิ้นหนีสุดท้าย หู่หลี่ลี่ก็ยอมแพ้ชีวิตของเธอก็เป็นเขาช่วยไว้ต่อให้ตายในอ้อมกอดของเขา ตัวเธอก็ตายอย่างสงบแล้วเมื่อคิดได้อย่างนี้ ดวงตาที่เปิดกว้างด้วยความตกใจ ก็ค่อย ๆ หลับลงพลังอสูรเข้าไปในวิญญาณแรกก่อตั้งของฉินเฉาอย่างต่อเนื่องผสมเข้ากับพลังแห่งความวุ่นวายของเขา พลังแห่งความวุ่นวาย เมื่อได้พลังอสูรส่วนหนึ่งของหู่หลี่ลี่ ทำให้พลังแห่งความวุ่นวายของเขาบริสุทธิ์ขึ้นฉินเฉารู้สึกกระวนกระวายใจ ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนรอบด้านเต็มไปด้วยความมืดไร้สิ้นสุดแต่ว่าเขาไม่ตกใจ กลับกัน เขากลับรู้สึกมีความสุข มีความสุขอย่างมากในตอนนี้ เหนือหัวของเขา เหมือนกับได้ยินเสียงเรียกหาเขาฉินเฉา กลับมา…กลับมาเถอะ…เขาเงยหน้าขึ้
