ต่แค่คชสารปีศาจเก้าเร้นลับก็พอแล้วที่จะจัดการกับพวกที่อยู่ที่นี่ราชาซากศพน˺าแข็งตัวนั้นวิ่งมาถึงด้านข้างฉินเฉา ทันใดนั้นก็กระโดดขึ้นสูง มือทั้งสองข้างถือหนามน˺าแข็งที่แหลมคม แทงเข้าใส่เขา“ไสหัวไป!”ฉินเฉาก้าวเท้าออกไป เหวี่ยงหมัดขวาขึ้นสูง ต่อยเข้าที่คางของราชาซากศพน˺าแข็งเปรี้ยง!ราวกับถูกจรวดยิงใส่ ร่างของราชาซากศพน˺าแข็งพลันบินขึ้นสูงทะลุชั้นเมฆไป ยิ่งกว่านั้น ร่างกายยังพังทลายไม่หยุดจากนั้น บนท้องฟ้าก็มีฝนเลือดตกลงมา“อ่อนจริง” ฉินเฉาดัดคอ เสียงของข้อต่อดังกร๊อบแกร๊บออกมาและในตอนนี้เอง เขาก็พบว่ามีลูกจิ้งจอกสีขาวกำลังนอนอยู่ใกล้เท้าเขาเมื่อพบว่าฉินเฉากำลังมองลงมาจิ้งจอกน้อยพลันยืนขึ้น เดินไปที่เท้าของฉินเฉา พร้อมกับเอาหน้าถูกับขาของเขา“หือ จิ้งจอกนี่มาจากไหน?”เรื่องที่หู่หลี่ลี่จูบเขานั้น ฉินเฉาไม่รู้ “แกอยากจะอยู่กับฉันเหรอ?”จิ้งจอกน้อยตัวนั้นวิ่งวนรอบเท้าฉินเฉาอย่างร่าเริง“นี่ จะให้ฉันเรียกแกว่าอะไร?” ฉินเฉาเอามือถูจมูก “แกเป็นจิ้งจอก เธอก็เป็นจิ้งจอก งั้นฉันเรียกแกว่าลิลลี่แล้วกัน!”เหมือนกับเข้าใจ จิ้งจอกน้อยพลันเปิดปาก พร้อมกับเห่าออกมาสองครั้ง จากนั้นก็เอาหัวถูเข้ากับขาของฉินเฉา“ฉลาดจริง แต่ว่าก็ว่าเถอะ… แกมาจากไหนกัน?”ฉินเฉาเอามือถูจมูก เขาอุ้มเอาจิ้งจอกน้อยที่ไม่ใหญ่เกินแมวขึ้นวางบนไหล่ “อยู่นี่นะ ไว้ฉันจะไปส่งแกในที่ที่ปลอดภัย”จิ้งจอกตัวนั้นเกาะไหล่ฉินเฉาอย่างจริงจัง จากนั