หยานจื่อแสดงพลังออกมาอย่างร้ายกาจ มันยื่นมือออกไปอย่างยืดหยุ่น ได้เหลี่ยมได้มุมสุดยอดราชาซากศพตัวไหนโดนเข้าไป ไม่มีแรงแม้แต่จะโต้กลับ“เอาหมัดฮุคซ้ายฉันไปกิน! ฮุคขวาด้วย! ฮุคอีก! และก็ฮุคอีก! มารับหมัดดาวตกอีกครั้ง!”หยานจื่อไม่รู้ว่าต่อยฝั่งตรงข้ามไปกี่หมัดแล้ว เพราะว่าเขาไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตราบเท่าที่ชีมีลมปราณเพียงพอ เขาก็สามารถออกแรงได้เต็มที่ยามเมื่อหยานจื่ออยู่ที่ญี่ปุ่นกับฉินเฉา เขายังได้เรียนเพลงหมัดตระกูลหลิวด้วย เขาเดินดุ่ม ๆ เข้าหาสุดยอดราชาซากศพ พร้อมกับออกกระบวนท่ามังกรคายแก้ว, มังกรสะบัดหาง, และอีกหลาย ๆ ท่าเพียงชุดเดียว ก็ทำให้สุดยอดราชาซากศพถูกทุบตีจนกลายเป็นเนื้อบดได้อย่างสมบูรณ์แบบ“ล้อมไว้” เฉินตงออกคำสั่งเมื่อคำสั่งของเขาถูกส่งออกไป เหล่าลูกศิษย์ของนิกายเหยียนลั่วก็เริ่มควบคุมสุดยอดราชาซากศพเข้าไปล้อมหยานจื่อไว้“บัดซบ คิดจะรุมนายท่านคนนี้งั้นเหรอ!”หยานจื่อกวาดตามอง เห็นค้อนแปดแฉกตกอยู่บนพื้นสองด้าม เขาพลันกระโดดเข้าหา หยิบค้อนสองด้ามนั้นขึ้นมา“เดี๋ยวพวกแกจะรู้สึก ว่านายท่านคนนี้น่ากลัวแค่ไหน!”หลังจากพูดเสร็จ ก็ราวกับถือคราดติดไฟสองอัน เหวี่ยงค้อนสองด้ามทุบใส่สุดยอดราชาซากศพ ค้อนทั้งสองด้ามกระหน˹าทุบใส่อย่างเพลิดเพลิน ทุบจนสุดยอดราชาซากศพปลิวออกไปมีกรงเล็บของสุดยอดราชาซากศพบางตัวมาถึงร่างของเขา แต่ก็ถูกขวางกั้นด้วยโล่ลมปราณ ทันใดนั้น หยานจื่อก็เป็นราวกับจูล่ง เข่
