ข้าที่ร่างของสุดยอดราชาซากศพตนนั้น“หยานจื่อ รวมร่างกับมัน!”“ไม่เอา!” หยานจื่อร้องออกมา “ข้างในร่างของมันมีวิญญาณร้ายควบคุมอยู่!”“ไท่ซ่างเหล่าจวิน ผู้สร้างกฎ!”ชีเรียกพู่กันที่ชุ่มน˺าหมึกสีแดงออกมา วาดเข้าที่คิ้วของราชาซากศพตรงหน้า“อ๊ากกก!”วิญญาณร้ายพลันถูกขับไล่ออกไป ทิ้งร่างที่ว่างเปล่าของสุดยอดราชาซากศพไว้ในจังหวะนี้หยานจื่อก็สวมรอยเข้าแทนที่ทันทีบนหน้าผากของสุดยอดราชาซากศพตนนั้น พลันมีใบหน้าของตลับแป้งแต้มอยู่“นี่… ร่างนี้สุดยอดเลย!”หยานจื่อต่อยหมัดฟุบฟับ กระโดดเต้นเหยง ๆ “ไม่รู้ว่าเจ้านี่จะยังมีเจ้านั่นอยู่หรือเปล่า…”ไม่พูดเปล่า เขายังดึงกางเกงออก มองเข้าไปข้างไป ทันใดนั้นก็พูดไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก“เชี่ย ไม่มี! ท่านลุงมันเถอะ! นายท่านคนนี้กลับต้องมาสิงร่างขันที!”ในตอนนี้เอง สุดยอดราชาซากศพตัวอื่น ๆ ได้วิ่งเข้ามา หยานจื่อที่กำลังโมโห พลันกราดเกรี้ยวหนักกว่าเดิม“ ไอ้พวกขันทีไม่ยอมตายนี่ หาที่ตาย!”หลังจากที่พูดจบ หยานจื่อก็กระโดดขึ้น วาดเท้าออกไป เตะเข้าที่หัวของราชาซากศพตนหนึ่ง ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้มีความยืดหยุ่นเหมือนกับหยานจื่อ ทันใดนั้นก็ถูกเตะจนล้มพับลงไปเฉินตงที่มองอยู่ไกล ๆ พลันขมวดคิ้ว“มีเจ้านี่จริง ๆ น่าสนใจ น่าสนใจจริง ๆ …”
