อมกัน แต่ตอนนี้ สิ่งที่เธอต้องทำคือ บรรจงจูบอย่างตั้งใจ ทำให้ฉินเฉาไม่เป็นตัวของตัวเองหู่หลี่ลี่นั่งลงกับพื้น มองดูแม่และคนที่เธอรักจูบกัน ร่างกายพลันเชื่องช้าไป เธอรู้ว่าแม่ของเธอต้องกำลังใช้วิชาดูดวิญญาณแน่ ๆ นี่ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจถ้าเกิดว่าฉินเฉาตาย แล้วเธอ เธอจะมีหน้ามีชีวิตอยู่ได้ยังไง…..แต่ฉินเฉาตอนนี้ ไม่รู้ถึงเรื่องพวกนี้เพราะตอนนี้ หลัวเต๋อกำลังตะโกนอยู่ในหูของเขาไม่หยุดเจ้าหนู รีบตื่นเร็วเข้า! อย่าได้ตกอยู่ในห้วงเวทย์วิชาที่ชั่วร้าย!แต่ฉินเฉาตอนนี้ รู้แต่เพียงตัวเองกำลังพึงพอใจ เหมือนรู้สึกว่าตัวเองได้อัพยาอะไรเข้าไป ตอนนี้ ตัวเขาเหมือนกับคนที่ติดอยู่ในฤทธิ์ยาในท้องฟ้า เหมือนกับมีใครกำลังร้องเรียกเขาเหมือนจะเป็นนางฟ้าแสนสวยถ้าเป็นอย่างนี้ ตัวเขาต้องขึ้นไปหาสักหน่อยฉินเฉาที่ตกอยู่ในห้วงลุ่มหลงนี้ คิดเพียงแต่ว่าร่างกายของตัวเองเบาสบาย เหมือนกับกำลังล่องลอยในอากาศหลัวเต๋อคำรามออกมาอีกครั้ง แต่ว่าเขาก็ยังไม่ได้ยินริมฝีปากของหู่ชิงละออกจากปากของฉินเฉาทีละน้อยขณะเดียวกัน ปากของฉินเฉาก็มีลำแสงสีดำกลุ่มหนึ่งที่ม้วนกับลำแสงสีทองกำลังถูกดูดออกมาข้างนอกคนที่อยู่ใกล้ ๆ อย่างจิ่วเทียน จิ้งหรู และเฮยเหวิน (คนใช้ค้อน) พากันตื่นเต้น เพราะว่าพวกเขารู้ว่านี่ไม่ใช่อะไรอื่น แต่ว่าเป็นแก่นปีศาจและวิญญาณแรกก่อตั้งของฉินเฉา!แต่ไม่รอให้หู่ชิงดึงเอาแก่นปีศาจและวิญญาณแรกก่อตั้งของฉินเฉาออกมา หู่
