ไม่นี่ แต่ผู้อื่นชอบนาย จึงอยากจะให้นายได้พักผ่อน”แม่ของหู่หลี่ลี่ยิ้มออกมา เธอก้มเอวลงมา ตบหน้าฉินเฉาเบาๆ “สุดหล่อ แก่นปีศาจอยู่กับนาย มีแต่จะนำหายนะมาให้ เอาเป็นว่าฉันจะช่วยนายแล้วกัน จะช่วยใช้แก่นปีศาจแทนนาย… ฉะนั้น นายจงตายอย่างสงบซะเถอะนะ”“ฮึ่ม!” ฉินเฉาอยากจะสบถด่าให้หนำใจ แต่ทำได้เพียงเท่านี้ ตอนนี้เขากำลังหายใจหอบอย่างหนัก“ดูเหมือนนายจะไม่ตกลงสินะ” หู่ชิงยิ้ม “ต่อให้นายไม่ตกลง แต่ผู้อื่นก็จะทำอยู่ดี ตามแผนแล้ว ตาแก่นั่นจ้างให้พวกเรามาขโมยตราประทับจักรพรรดิหยก แต่สำหรับฉันแล้ว นั่นไม่นับเป็นอะไร แต่แก่นปีศาจของนายนี่สิ ที่ฉันสนใจที่สุด”“ใคร ใครจ้างเธอมา?”ในตอนนี้ ฉินเฉายังคงอยากรู้“อยากรู้เหรอ?”บนใบหน้ายิ้มแย้มของหู่ชิง มีแรงดึงดูดใจอยู่ด้วย นี่คือความสามารถของจิ้งจอก ที่ไว้ใช้ยั่วยวนด้วยเพราะสูญเสียพลังในร่างกายไป พริบตา สตินึกคิดของฉินเฉาก็ไม่อาจรักษาเอาไว้ได้ พร้อมกับพยักหน้าด้วยสีหน้าเหม่อลอย“ฮิฮิ แต่ว่าผู้อื่นไม่อยากบอกนาย อย่าเสียเวลาเลย เอาแก่นปีศาจของนายมาก่อนค่อยว่ากัน”
