่พูดเล่นเท่านั้นเอง แม่งเอ๊ย!”เล่ยจื่อตะโกนออกมา เพราะว่าใช้เสียงดังเกินไป ทำให้กระทบกับอาการบาดเจ็บ เจ็บจนเขาต้องร้องออกมา ทางด้านนั้น ได้ยินเสียงด่าของเสี่ยวจิงลอดออกมา“ เล่ยจื่อ มีความสุขมากสินะ”ชูซานพูดออกไปอย่างอิจฉา“มีความสุขอะไรกัน!” เล่ยจื่อประท้วงออกมา “ผมนอนอยู่ในรถจนเบื่อแล้ว เสี่ยวจิงไม่ยอมให้ผมลุกสักที ในมือยังถือเข็มไว้อีก! โอ้! จะว่าไปแล้ว เจ้าสารเลวอู่เจินฉีนั่นก็ร้ายกาจจริง ๆ แค่หมัดก็ล้มผมได้แล้ว”“พี่ฉินบอกว่าเขาเรียนหมัดเป่งเฉวียน!” ชูซานหัวเราะอย่างชั่วร้าย“นายควรจะมีความสุขนะ มีพยาบาลสาวสวยคอยดูแล ฉันสิน่าสงสารอยากจะได้พยาบาลมาดูแลสักคน แต่ว่าแผลสักนิดยังไม่มี”“พี่เก่งกว่าผมจะมาเทียบกันได้ยังไง!” เล่ยจื่อพูดอย่างหดหู่ “ไม่งั้นพี่ก็เรียนจากพี่ฉินสิ ไม่บาดเจ็บแต่ก็ยังมีพยาบาลสาวมาคอยอยู่เป็นเพื่อน!”“ฉันจะไปเทียบกับพี่ใหญ่ฉินได้ยังไง! จริง ๆ เลย!”“…” ฉินเฉาพูดไม่ออก “พวกนายสองคนพูดอะไรระวังหน่อยพูดจาให้เหมาะสมบ้าง”“ไง!”ในตอนนี้เอง เสียงของชีก็พลันดังมา “นายใช้คำว่า ‘พูดจาให้เหมาะสม’ ได้ด้วยเหรอ?”“เอิ่ม!” ฉินเฉาประหลาดใจ “ทำไมเธอมาใช้ช่องของเราล่ะ!”“นายมันโง่!”เสียงของเฟิงเสี่ยวรั่วก็มา “นี่เป็นช่องจัดการระดับสูง ไม่ใช่ช่องส่วนตัวของบริษัทโล่สีฟ้านาย! พวกนายไม่สามารถใช้ช่องนี้คุยไร้สาระได้!”“เรากำลังคุยเรื่องของประเทศอยู่!”ไม่รู้ทำไม ฉินเฉาอยากจะยั่วอารมณ์สาวน้อยคน
