นได้ทุกเมื่อ ยังไงก็ตาม ที่นี่ไม่ใช่สวรรค์ แต่เป็นนรก”“ฮึ่ม!” เย่ชิงที่อีกฝั่งพ่นลมออกจมูกอย่างไม่พอใจ เขากำเครื่องสื่อสารแน่น นั่งอยู่ในรถบัญชาการของบริษัทวีนัสด้วยสีหน้าเย็นชา“พี่เย่ เราจะปล่อยเจ้าเด็กนี่ไปอย่างนี้เหรอ?” พนักงานบริษัทวีนัสที่อยู่ใกล้ ๆ พูดด้วยสีหน้าอึมครึม “แม่งเอ๊ย ผมล่ะทนกับน˺าเสียงของมันไม่ได้จริง ๆ ! มือของพี่ฉีทั้งสองข้างกระดูกแตกทั้งหมด! หมอบอกว่าจะช่วยได้ แต่ก็กลับไปใช้แบบแข็งแรงอย่างเก่าไม่ได้!”“ความสามารถของเขาต้องทิ้งไปทั้งหมด”เย่ชิงขยี้เครื่องสื่อสารในมือ แล้วทิ้งลงกับพื้น“โอ้… เท่ากับว่าพี่ฉีตายทั้งเป็น!”พนักงานคนนั้นพูดด้วยอารมณ์“ฉินเฉา ฉันจะไม่ปล่อยมันไปแน่!”“แต่ว่าพี่เย่…” พนักงานคนนั้นเอ่ยเตือน “เจ้าฉินเฉานั่น ร้ายกาจมาก ขนาดหมัดของพี่ฉียังทำอะไรมันไม่ได้เลย!”“เก่งแล้วทำไม!” ดวงตาของเย่ชิงเป็นประกาย แล้วพูดด้วยน˺าเสียงต˹าว่า “ในช่วงราชวงศ์ฉินมีปรมาจารย์มากมาย แต่สุดท้ายก็แพ้ให้กับปืนของพวกต่างชาติ!”“พี่เย่? ความหมายของพี่คือ?”“หาโอกาสหักแขนทั้งสองข้างของมันซะ!” เย่ชิงพูดออกมาอย่างหนักแน่น “ฉันไม่เชื่อว่าเจ้าหนูนั่นจะไม่กลัวปืน ถ้ามีโอกาสก็จัดการซะ!ไม่ว่าจะใช้วิธีอะไรก็ต้องจัดการมันให้ได้!”“วางใจได้พี่เย่ เรื่องนี้ให้พวกเราจัดการเอง”“อืม นายไปจัดการเถอะ” เย่ชิงพยักหน้าอย่างพอใจ จับจ้องไปที่รถคันหนึ่งด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวแผนการหนึ่งได้สร้างขึ้น แต่ใน
